Hoofdtekst
54. HET SPREKENDE VEULEN
Toen Kees Janssen, de latere dijkgraaf van Nootdorp, nog niet was getrouwd en bij zijn ouders thuis woonde, ging hij altijd op vastenavond bij familie buurten. Tijdens zo'n vastenavondfeest werd er altijd goed gegeten, pret gemaakt en allerlei spelletjes gedaan, waarna de kaarten op tafel kwamen en er een paar borrels werden gedronken. Zo'n feest kon wel duren tot in de vroege uren, als de klok drie of vier had geslagen, ja, zelfs tot het tijd werd om de koeien te melken. Op een keer, toen Kees Janssen van zo'n familiefeest 's morgens in alle vroegte van Pijnacker over de eenzame Noordweg naar zijn ouderlijk huis in Nootdorp onderweg was, zag hij halverwege, op een plek waar geen huis of schuur te bekennen viel en waar geen bomen groeiden, een jong veulen dat met zijn achterlijf half in de sloot bij de weg lag. Welke flinke jonge boer laat een veulen dan aan zijn lot over? Kees ging dan ook naar het dier toe en probeerde het vanaf de kant omhoog te trekken en hij vorderde maar langzaam. Plotseling zei toen het veulen: "Zijn mijn oren lekker glad, Kees?" Kees liet onmiddellijk de oren van het veulen los en holde weg over de eenzame Noordweg, om eindelijk in het bewoonde gedeelte uitgeput en hijgend tot bedaren te komen.
(Nootdorp)
Toen Kees Janssen, de latere dijkgraaf van Nootdorp, nog niet was getrouwd en bij zijn ouders thuis woonde, ging hij altijd op vastenavond bij familie buurten. Tijdens zo'n vastenavondfeest werd er altijd goed gegeten, pret gemaakt en allerlei spelletjes gedaan, waarna de kaarten op tafel kwamen en er een paar borrels werden gedronken. Zo'n feest kon wel duren tot in de vroege uren, als de klok drie of vier had geslagen, ja, zelfs tot het tijd werd om de koeien te melken. Op een keer, toen Kees Janssen van zo'n familiefeest 's morgens in alle vroegte van Pijnacker over de eenzame Noordweg naar zijn ouderlijk huis in Nootdorp onderweg was, zag hij halverwege, op een plek waar geen huis of schuur te bekennen viel en waar geen bomen groeiden, een jong veulen dat met zijn achterlijf half in de sloot bij de weg lag. Welke flinke jonge boer laat een veulen dan aan zijn lot over? Kees ging dan ook naar het dier toe en probeerde het vanaf de kant omhoog te trekken en hij vorderde maar langzaam. Plotseling zei toen het veulen: "Zijn mijn oren lekker glad, Kees?" Kees liet onmiddellijk de oren van het veulen los en holde weg over de eenzame Noordweg, om eindelijk in het bewoonde gedeelte uitgeput en hijgend tot bedaren te komen.
(Nootdorp)
Onderwerp
SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).   
Beschrijving
Na een feest ziet een boer een veulen half in de sloot hangen. Als hij het dier eruit wil trekken vraagt het veulen of ziijn oren lekker glad zijn.
Bron
J.R.W. Sinninghe: Spokerijen in Rijnland, Delfland en Schieland. Sagen, legenden en volksverhalen, veelal uit de volksmond opgetekend. Zaltbommel 1977. p. 62
Commentaar
Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).
Naam Overig in Tekst
Kees Janssen   
Naam Locatie in Tekst
Nootdorp   
Pijnacker   
Noordweg   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
