Hoofdtekst
Us âlde beppe hat alris in hiele lange nacht by in lyts bern yn aksje west. It bern die oars neat as moarte en gûle. Der moest it bern hwat skele. Mar hwatte?
Doe gongen se nei Antsje Snipel ta. Dy wenne oan 'e Trije Roede yn Feansterheide. It wie de moarns bitiid.
Antsje krige gau de kofjepot en geat dêrfan yn. Sy sei tsjin beppe: "Bern, bern, hwat hastû in minne nacht hawn! Drink gau hwat kofje op!"
"Ik kom foar myn bern", sei beppe.
"Ja," sei Antsje, "dat wyt ik. Dyn bern, dêr binne kweade egen oer gong. Mast op dy en dy buorfrou lette. Dy mat bislist har egen net oer 't bern ha, oars komt it net goed."
Doe sei se tsjin beppe, hja moest fleartokjes foar de doar lizze. Dat hat beppe dien.
Dyselde deis kom buorfrou by de doar. Dat wie deselde dy't Antsje oanwiisd hie as de skuldige. Hja pûstte en bleasde der oer.
"Hwer hastû west?" frege se beppe.
"Dat kin dy neat skele", sei beppe.
"Hoe is 't mei de lytse jonge?" frege se doe.
"'t Kin dy neat skele", sei beppe. En doe smiet se gau in skelk oer de lytse jonge hinne, hwant dat minske mocht har egen net oer him gean litte. Hja koe der wol ynkomme. De takjes flear ha neat jown. Mar sy hat it bern net sjoen. En it hûs woarde har forbearn.
Doe woarde it jonkje wer better.
Doe gongen se nei Antsje Snipel ta. Dy wenne oan 'e Trije Roede yn Feansterheide. It wie de moarns bitiid.
Antsje krige gau de kofjepot en geat dêrfan yn. Sy sei tsjin beppe: "Bern, bern, hwat hastû in minne nacht hawn! Drink gau hwat kofje op!"
"Ik kom foar myn bern", sei beppe.
"Ja," sei Antsje, "dat wyt ik. Dyn bern, dêr binne kweade egen oer gong. Mast op dy en dy buorfrou lette. Dy mat bislist har egen net oer 't bern ha, oars komt it net goed."
Doe sei se tsjin beppe, hja moest fleartokjes foar de doar lizze. Dat hat beppe dien.
Dyselde deis kom buorfrou by de doar. Dat wie deselde dy't Antsje oanwiisd hie as de skuldige. Hja pûstte en bleasde der oer.
"Hwer hastû west?" frege se beppe.
"Dat kin dy neat skele", sei beppe.
"Hoe is 't mei de lytse jonge?" frege se doe.
"'t Kin dy neat skele", sei beppe. En doe smiet se gau in skelk oer de lytse jonge hinne, hwant dat minske mocht har egen net oer him gean litte. Hja koe der wol ynkomme. De takjes flear ha neat jown. Mar sy hat it bern net sjoen. En it hûs woarde har forbearn.
Doe woarde it jonkje wer better.
Onderwerp
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek   
Beschrijving
De moeder van een ziek kindje ging eens voor raad naar Antsje Snipel. Die zei dat een van de buurvrouwen het kind had betoverd. De moeder moest ervoor zorgen dat de vrouw het kind niet meer te zien kreeg. Daar zorgde de moeder voor, en het kind werd weer beter.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 854, verhaal 7
Commentaar
28 juni 1971
Heks maakt kind (mens) ziek
Naam Overig in Tekst
Antsje Snipel   
Trije Roede   
Naam Locatie in Tekst
Feansterheide   
Veensterheide   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
