Hoofdtekst
Der wienen twa hantsjemieren, dy kommen op in joun by in brêge. 't Wie och sok moai stil waer. 't Wie folle moanne. By de brêge bleauwen se stean.
"Kiek Johann, daar ligt in keeze in 't water", sei de iene poep. Dat wie de folle moanne dy't yn 't wetter skynde.
Dy koe dêr net lizzen bliuwe fansels.
Doe gong Johann mei ien hân oan 'e leuning hingjen. Mei de oare hied er in ankel fan syn kammeraed beet, dy't mei de holle nei ûnderen de tsiis pakke soe.
"Wacht even," sei Johann, "ik sol even in de hand spouwen."
Doe't er dat die, tûmelen se allebeide yn it wetter.
"Kiek Johann, daar ligt in keeze in 't water", sei de iene poep. Dat wie de folle moanne dy't yn 't wetter skynde.
Dy koe dêr net lizzen bliuwe fansels.
Doe gong Johann mei ien hân oan 'e leuning hingjen. Mei de oare hied er in ankel fan syn kammeraed beet, dy't mei de holle nei ûnderen de tsiis pakke soe.
"Wacht even," sei Johann, "ik sol even in de hand spouwen."
Doe't er dat die, tûmelen se allebeide yn it wetter.
Onderwerp
AT 1250 - Bringing Water from the Well   
ATU 1250 - The Human Chain   
Beschrijving
Twee poepen zagen de weerspiegeling van de maan in het water eens voor een kaas aan. De een hield de ander aan zijn enkel vast. Maar toen hij even in zijn handen wilde spugen, tuimelden ze allebei het water in.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 860, verhaal 4
Commentaar
31 juni 1971
Bringing Water from the Well
Naam Overig in Tekst
Johann   
Duitser   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
