Hoofdtekst
Van een kind in een roovershol.
Er leefde eens een hertog op een slot, maar als de keizer hem noodig had werd hij opgeroepen om te helpen vechten. Er kwam oorlog en hij moest dus optrekken, en hij bleef zoodoende heel lang van huis.
De hertog was nog niet oud en hij had twee kleine kinderen: een meisje en een jongetje. Die moesten op het slot blijven en hij liet een man of acht achter ter bewaking. Er was natuurlijk ook een kindermeisje bij de kinderen en dat was op een dag met het jongetje uit wandelen, toen ze opeens merkte dat het kind weg was; hoe ze ook zocht, ze kon het niet terugvinden. Dat meisje durfde toen niet meer naar huis komen en liep dus door, en ze zocht een eindje verderop een andere huur.
Nu woonden in die buurt in een grot onder den grond een aantal roovers; die hadden het kind gezien en gestolen, en brachten het naar de grot. Daar gaven ze de zorg er voor aan een oude vrouw die bij hen woonde; en omdat het zoo'n kleine beuker was viel het niet moeilijk te zorgen dat hij nooit de grot uitkwam, zoodat hij op 't laatst niets meer van de buitenwereld afwist. De roovers gingen er geregeld op uit om te stelen en zoo verliepen er een paar jaar zonder dat er iets bijzonders gebeurde.
De hertog wist ondertusschen van niets, want hij was al dien tijd niet thuis geweest.
Pleizierig had het kind het niet in het hol. De oude vrouw die op hem paste was volstrekt niet aardig tegen hem, en van de roovers was er maar een die goed voor hem was: die nam wel eens speelgoed voor hem mee, doozen met huizen, boomen en beesten en vertelde dan wat dat allegaar was. Maar de anderen bemoeiden zich niet met hem.
Nou gebeurde het op een goeien avond dat het oude mensch in slaap viel en dat het jongetje de grot rondloopt en zoo den uitgang vindt, toevallig de opening aan den anderen kant dan waar zijn ouders slot stond. Zoo komt hij dus buiten en ontmoet eindelijk een man, die natuurlijk vraagt waar hij vandaan komt. Die begreep toen wel dat de zaak niet heelemaal in den haak was en hij nam het kind dus mee en toevallig komt het zoodoende terecht bij het kindermeisje, want dat diende daar in huis. Natuurlijk herkende die het jongetje dadelijk en werd dit den volgenden dag weer naar het slot gebracht.
Zooals ik al gezegd heb was de hertog nog altijd niet terug: die kwam eerst na vier jaar thuis. Toen werd hem natuurlijk alles verteld. Hij bezette met zijn mannen het roovershol en de roovers werden gevangen genomen en op het kasteel gebracht. Daar werden ze allemaal opgehangen, behalve die eene. Toen het jongetje zei, dat die zoo goed voor hem was geweest, kreeg hij genade en mocht hij op het kasteel blijven wonen, en is hij zoodoende een braaf mensch geworden.
Er leefde eens een hertog op een slot, maar als de keizer hem noodig had werd hij opgeroepen om te helpen vechten. Er kwam oorlog en hij moest dus optrekken, en hij bleef zoodoende heel lang van huis.
De hertog was nog niet oud en hij had twee kleine kinderen: een meisje en een jongetje. Die moesten op het slot blijven en hij liet een man of acht achter ter bewaking. Er was natuurlijk ook een kindermeisje bij de kinderen en dat was op een dag met het jongetje uit wandelen, toen ze opeens merkte dat het kind weg was; hoe ze ook zocht, ze kon het niet terugvinden. Dat meisje durfde toen niet meer naar huis komen en liep dus door, en ze zocht een eindje verderop een andere huur.
Nu woonden in die buurt in een grot onder den grond een aantal roovers; die hadden het kind gezien en gestolen, en brachten het naar de grot. Daar gaven ze de zorg er voor aan een oude vrouw die bij hen woonde; en omdat het zoo'n kleine beuker was viel het niet moeilijk te zorgen dat hij nooit de grot uitkwam, zoodat hij op 't laatst niets meer van de buitenwereld afwist. De roovers gingen er geregeld op uit om te stelen en zoo verliepen er een paar jaar zonder dat er iets bijzonders gebeurde.
De hertog wist ondertusschen van niets, want hij was al dien tijd niet thuis geweest.
Pleizierig had het kind het niet in het hol. De oude vrouw die op hem paste was volstrekt niet aardig tegen hem, en van de roovers was er maar een die goed voor hem was: die nam wel eens speelgoed voor hem mee, doozen met huizen, boomen en beesten en vertelde dan wat dat allegaar was. Maar de anderen bemoeiden zich niet met hem.
Nou gebeurde het op een goeien avond dat het oude mensch in slaap viel en dat het jongetje de grot rondloopt en zoo den uitgang vindt, toevallig de opening aan den anderen kant dan waar zijn ouders slot stond. Zoo komt hij dus buiten en ontmoet eindelijk een man, die natuurlijk vraagt waar hij vandaan komt. Die begreep toen wel dat de zaak niet heelemaal in den haak was en hij nam het kind dus mee en toevallig komt het zoodoende terecht bij het kindermeisje, want dat diende daar in huis. Natuurlijk herkende die het jongetje dadelijk en werd dit den volgenden dag weer naar het slot gebracht.
Zooals ik al gezegd heb was de hertog nog altijd niet terug: die kwam eerst na vier jaar thuis. Toen werd hem natuurlijk alles verteld. Hij bezette met zijn mannen het roovershol en de roovers werden gevangen genomen en op het kasteel gebracht. Daar werden ze allemaal opgehangen, behalve die eene. Toen het jongetje zei, dat die zoo goed voor hem was geweest, kreeg hij genade en mocht hij op het kasteel blijven wonen, en is hij zoodoende een braaf mensch geworden.
Onderwerp
SINAT 0999 - Andere Räubergeschichten 
SINAT 0999 - Andere Räubergeschichten 
Beschrijving
Een hertog wordt door de keizer opgeroepen om ten strijde te trekken. Zijn zoontje en dochtertje blijven achter op zijn kasteel. Als het kindermeisje met het zoontje gaat wandelen, ontsnapt hij aan haar aandacht en verdwijnt. Het kindermeisje durft niet meer naar het kasteel terug te keren en zoekt elders een betrekking. Het jongetje wordt door rovers gevonden, meegenomen en in een grot gevangen gehouden. Hij wordt bewaakt door een oude vrouw als de rovers uit stelen gaan. Er is één rover bij die aardig voor hem is. Jaren verstrijken. Op een avond valt de oude vrouw in slaap en de jongen ontvlucht. Hij wordt gevonden door een man die hem meeneemt naar zijn oude kindermeisje. Dan keren ze terug naar het kasteel alwaar de juist teruggekeerde hertog verwittigd wordt. De hertog neemt alle rovers gevangen en laat ze allemaal ophangen, behalve de ene rover die zijn zoon goed heeft behandeld.
Bron
G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 18 (1906), pp. 223-224 N°96
Commentaar
[26 december 1901 in brief van 25 april] 1902
vgl. CBAK0312
Andere Räubergeschichten
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20