BOEKV165 - Van kinderen die kollen hebben geleerd. A.

Van kinderen die kollen hebben geleerd. A.

Op Urk was een kind van twee en een half jaar zoek. De moeder liep radeloos het eiland rond, maar kon het nergens vinden en niemand had het gezien. Diep bedroefd kwam ze eindelijk weer in huis terug. En wie zat daar bij de tafel? Het verloren kind! "Maar, liefje, waar ben-je al dien tijd geweest?" "In de stoof, moeder." Je begrijpt dat de moeder schrok. "Maar kind, hoe kwam je daarin? Je bent toch veel te groot?" "Niet waar, moeder, dat heeft ootje (1) me geleerd." "Hoe dan, liefje?" "Nou, zoo, moeder;" en op eens maakte het kind zich al kleiner en kleiner, tot het net in de stoof paste. Ootje was een buurvrouw, die kollen kon. Ze heeft het kind toen weer ontkold, maar hoe ze dat gedaan heeft weet ik niet precies meer.

1. grootmoeder; ook alg. benaming voor een oude vrouw.

SINSAG 0544 - Hexe macht sich so klein, dass sie in eine Feuerkieke passt    SINSAG 0544 - Hexe macht sich so klein, dass sie in eine Feuerkieke passt   

Een moeder is haar kind kwijt. Als ze wanhopig thuis komt, zit het kind gewoon aan tafel. Het kind vertelt dat het in de stoof heeft gezeten, en doet dit ook voor: het kind maakt zich heel klein en verdwijnt in de stoof. Deze hekserij heeft het kind geleerd van de buurvrouw die een kol is. De kol wordt vervolgens gedwongen om het kind weer te ontkollen.

G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 20 (1909), p. 59 N°122A

1903

[Informant uit Uitdam (90 jaar oud)], familie uit Urk
vgl. CBAK0387 (& CBAK0533 & SWATER18)

Hexe macht sich so klein, dass sie in eine Feuerkieke passt

Ootje    Ootje   

Urk    Urk   

2013-03-01 14:46:20