Hoofdtekst
Van kollen kan de geest het lichaam verlaten. A.
Een boerenknecht verkeerde met een boerendochter. 't Is jaren geleden en ze woonden boven Hoorn. Hij moest voor den boer gaan werken op een land dat ver weg lag en dat bovendien alleen over water te bereiken was. Hij had daar weinig lust in, omdat hij dan niet op tijd zijn eten kon krijgen. De boerendochter overreedde hem evenwel door de belofte dat zij dan wel zorgen zou, dat zijn middagmaal op tijd kwam. Hij ging er dus heen. Toen het middag werd stond plotseling zijn meisje voor hem met een ijzeren potje met eten, zonder dat hij haar had zien aankomen, en zonder dat er een schuitje was of iets dergelijks. De volgende dagen ging het eveneens. Dit trok hij zich zoo aan, dat hij er ziek van werd. Zijn meisje bezocht hem geregeld en dan merkte hij niets bijzonders aan haar. Na eenige dagen was hij weer beter. Maar hij had zich intusschen voorgenomen om, het kostte wat het wilde, het vreemde geval op te helderen.
Hij ging er daarom op een avond, toen het goed donker was, alleen op uit. Bij de boerenplaats gekomen, zag hij een lange witte gedaante onbeweeglijk staan. Hij ging er heen en ontdekte dat het zijn meisje was. Hij sprak haar aan, doch kreeg geen antwoord. Hij vroeg wat ze daar moest doen, hoe zij er kwam, enz., zonder dat er eenig leven of beweging in haar kwam. Toen werd hij boos en gaf haar een klap, maar zij bewoog zich niet. Ten slotte pakte hij haar beet en kwakte haar langsuit op den grond, maar zij deed niets en was als een levenlooze plank. Hiervoor had hij al zijn moed noodig gehad, en thuisgekomen werd hij ten tweeden male ziek. Zijn meisje kwam hem weer bezoeken. Hij vroeg haar naar den vorigen avond, maar zij hield zich of ze nergens van wist. Ten slotte kwam het uit, dat ze in den slaap haar schouder bezeerd had, en toen bekende ze eindelijk dat als ze sliep haar geest het lichaam verliet en ronddwaalde. Ze beloofde hem dat ze hem geen kwaad zou doen. Aangezien hij evenwel geen lust had met een kol te trouwen, heeft hij de verkeering afgebroken.
Een boerenknecht verkeerde met een boerendochter. 't Is jaren geleden en ze woonden boven Hoorn. Hij moest voor den boer gaan werken op een land dat ver weg lag en dat bovendien alleen over water te bereiken was. Hij had daar weinig lust in, omdat hij dan niet op tijd zijn eten kon krijgen. De boerendochter overreedde hem evenwel door de belofte dat zij dan wel zorgen zou, dat zijn middagmaal op tijd kwam. Hij ging er dus heen. Toen het middag werd stond plotseling zijn meisje voor hem met een ijzeren potje met eten, zonder dat hij haar had zien aankomen, en zonder dat er een schuitje was of iets dergelijks. De volgende dagen ging het eveneens. Dit trok hij zich zoo aan, dat hij er ziek van werd. Zijn meisje bezocht hem geregeld en dan merkte hij niets bijzonders aan haar. Na eenige dagen was hij weer beter. Maar hij had zich intusschen voorgenomen om, het kostte wat het wilde, het vreemde geval op te helderen.
Hij ging er daarom op een avond, toen het goed donker was, alleen op uit. Bij de boerenplaats gekomen, zag hij een lange witte gedaante onbeweeglijk staan. Hij ging er heen en ontdekte dat het zijn meisje was. Hij sprak haar aan, doch kreeg geen antwoord. Hij vroeg wat ze daar moest doen, hoe zij er kwam, enz., zonder dat er eenig leven of beweging in haar kwam. Toen werd hij boos en gaf haar een klap, maar zij bewoog zich niet. Ten slotte pakte hij haar beet en kwakte haar langsuit op den grond, maar zij deed niets en was als een levenlooze plank. Hiervoor had hij al zijn moed noodig gehad, en thuisgekomen werd hij ten tweeden male ziek. Zijn meisje kwam hem weer bezoeken. Hij vroeg haar naar den vorigen avond, maar zij hield zich of ze nergens van wist. Ten slotte kwam het uit, dat ze in den slaap haar schouder bezeerd had, en toen bekende ze eindelijk dat als ze sliep haar geest het lichaam verliet en ronddwaalde. Ze beloofde hem dat ze hem geen kwaad zou doen. Aangezien hij evenwel geen lust had met een kol te trouwen, heeft hij de verkeering afgebroken.
Onderwerp
SINSAG 0545 - Hexe geht über das Wasser 
SINSAG 0545 - Hexe geht über das Wasser 
Beschrijving
Een boerenknecht heeft verkering met de boerendochter. Als de knecht op een ver afgelegen akker moet werken, brengt de dochter zijn middagmaal. Zij staat echter steeds plotseling voor hem; de knecht ziet haar nooit aankomen en hij ziet ook geen bootje. De knecht wordt er ziek van, maar hij wordt weer beter als hij niets vreemds meer aan zijn vriendin bemerkt. Dan gaat de boerenknecht er op een nacht op uit en ziet buiten de lange bleke gestalte van zijn vriendin staan. Ze reageert nergens op, zelfs niet als hij haar slaat en omduwt. Weer wordt de knecht ziek van ellende en de volgende dag ondervraagt hij de vriendin. Zij bekent een kol te zijn: 's nachts verlaat haar geest haar lichaam om rond te dwalen. Hierop verbreekt de knecht de verkering.
Bron
G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 20 (1909), pp. 60-61 N°123A
Commentaar
[15 mei] 1901
vgl. CBAK0181
Hexe geht über das Wasser
Naam Locatie in Tekst
Beets
Beets
Hoorn
Hoorn
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20