Hoofdtekst
Die .XVII. cluchte.
In VRANCKRIJCK is gheschiet dat een abt was die eenen seer vrindelicken sot hadde die niemanden en bedroefde, noch met woorden, noch met wercken, hoe gram dat men hem oock maecten. Het gescieden op eenen tijt dat de abt eenen vremden eerlijcken man genoot hadde die een seer groote nuese hadde, gelijc somtijts is dat men ooc eenich gebrec aen de nuese heeft. Ende als men aen die tafel sat om te eten so sach hem die sot alleneen aen ende verwonderde hem van die groote nuese. Ende als hy hem aengesien hadde, ginck hy voer die heeren op de tafel metten elleboghen liggen ende seyde tot hem: 'Hoe hebdy so grooten nuese, hoe come 't?' Ende die man schaemden hem seer ende worden root. Die abt seyde tot sijnen knechten: 'Drijft den sot van hier.' De knechten sloegen den sot ter salen uut ende seyden: 'Sot, dat ghy den droes hebben moet.' De sot dachte: 'Ghy hebbe 't voorwaer al verdorven. Ghy moet uut sijn om wederom goet te maken.' Als nu die sot meynde dattet vergheten ware, ginck hy wederom in die sale ende en trocx hem niet aen ende liep al om die tafel. Ten lesten leyde hy hem weder op die tafel ende seyde: 'O wat een scoon nuesken hebdy.' Doen worde de gast noch meer beschaempt. Men dreef den sot wederom ter salen uut. Niet lange daerna quam die sot wederom, als voer, ende seide tot hem: 'God geve ghy hebt een nuese oft gheene, wat heb ick met u nuese te doen!' Doen hadde hij 't toch gans verpoetert. Aldus geschiet alle vleyeren ende pluymstrijckeren die somtijts ende loven yemanden verheffen, daer si meer schanden ende scade af hebben dan eere oft bate.
In VRANCKRIJCK is gheschiet dat een abt was die eenen seer vrindelicken sot hadde die niemanden en bedroefde, noch met woorden, noch met wercken, hoe gram dat men hem oock maecten. Het gescieden op eenen tijt dat de abt eenen vremden eerlijcken man genoot hadde die een seer groote nuese hadde, gelijc somtijts is dat men ooc eenich gebrec aen de nuese heeft. Ende als men aen die tafel sat om te eten so sach hem die sot alleneen aen ende verwonderde hem van die groote nuese. Ende als hy hem aengesien hadde, ginck hy voer die heeren op de tafel metten elleboghen liggen ende seyde tot hem: 'Hoe hebdy so grooten nuese, hoe come 't?' Ende die man schaemden hem seer ende worden root. Die abt seyde tot sijnen knechten: 'Drijft den sot van hier.' De knechten sloegen den sot ter salen uut ende seyden: 'Sot, dat ghy den droes hebben moet.' De sot dachte: 'Ghy hebbe 't voorwaer al verdorven. Ghy moet uut sijn om wederom goet te maken.' Als nu die sot meynde dattet vergheten ware, ginck hy wederom in die sale ende en trocx hem niet aen ende liep al om die tafel. Ten lesten leyde hy hem weder op die tafel ende seyde: 'O wat een scoon nuesken hebdy.' Doen worde de gast noch meer beschaempt. Men dreef den sot wederom ter salen uut. Niet lange daerna quam die sot wederom, als voer, ende seide tot hem: 'God geve ghy hebt een nuese oft gheene, wat heb ick met u nuese te doen!' Doen hadde hij 't toch gans verpoetert. Aldus geschiet alle vleyeren ende pluymstrijckeren die somtijts ende loven yemanden verheffen, daer si meer schanden ende scade af hebben dan eere oft bate.
Beschrijving
Een abt heeft een zot in huis die nooit voor problemen zorgt. Totdat hij een gast ontvangt met een uitzonderlijk grote neus. De zot kan nergens anders naar kijken of over praten, en maakt het in zijn pogingen zijn fouten goed te maken alleen maar erger.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
1554
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 41.
Naam Locatie in Tekst
Frankrijk. 
Frankrijk. 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22