Hoofdtekst
Van oordeel ende rechters.
Die .XLIX. cluchte.
Twee gesellen hadden een ghemeyn goet van vijfhondert gulden. Ende dat gelt leyden si bi een weduwe die 't haer bewaren soude. Ende si en soude dat gelt geenen alleen geven; si souden beyde bi den anderen sijn als si dat gelt van haer geven soude. Ende ick gheloove dat si haer daerom goet geschenck gaven dat si haer gelt bewaerde. Daernae trocken si huerder coomenscap nae. Als een half jaer om was, quam die eene totter weduwen ende sprack: 'Mijn gesel is, wacharmen, van deser werelt gescheyden. Gheeft my dat gelt dat wy u te bewaren ghegeven hebben.' Dye goede vrouwe was so slecht ende en nam geenen raet van anderen wijsen lieden ende gaf 't hem. Als nu schier wederom een half jaer om was, quam die ander oock ende seyde dat zijn gesel gestorven ware, si soude hem dat gelt geven. Die weduwe antwoorde dat sijn gesel 't gelt wech hadde, ende die hadde oock gheseet hoe dat sijn gesel gestorven was. Dye gesel seyde: 'Ick wil mijn deel hebben.' Si ginghen metten anderen te recht. Die rechters en costen niet daer uut comen, ende het stont daer op dat men die vrouwe gevangen soude leggen. Doen was daer een geleert man ende een philosophus de DEMOSTENES hyet, die medelijden met die vrou hadde. Dese ginc met haer aen dat gerecht ende badt dat men hem gonnen soude om dat woordt voor die vrouwe te doene. Den raet was vrolijck ende seyde: 'Ja.' Doen seyde hi also: 'Dese vrouwe ghestaet dat si dat gelt gheenen alleen wech geven en soude. Maer laet hem henen gaen ende sinen geselle soecken, so sal sy hem dat gelt geven ende dat verloren hebben dat si voor uutgegeven heeft.' Ende dye worden oock geoordeelt. Maer dit en costen si niet vinden totdat hen dat die orator DEMOSTHENES te verstaen gaf. Dit is dat officie des voorsprekers: dat hi de rechters van dat ordeel der waerheyt berechte. Want een voorspreker soude goet, vroom ende warachtich sijn, anders en is hi geen voorspreker oft advocaet, als een die beschermen soude.
Die .XLIX. cluchte.
Twee gesellen hadden een ghemeyn goet van vijfhondert gulden. Ende dat gelt leyden si bi een weduwe die 't haer bewaren soude. Ende si en soude dat gelt geenen alleen geven; si souden beyde bi den anderen sijn als si dat gelt van haer geven soude. Ende ick gheloove dat si haer daerom goet geschenck gaven dat si haer gelt bewaerde. Daernae trocken si huerder coomenscap nae. Als een half jaer om was, quam die eene totter weduwen ende sprack: 'Mijn gesel is, wacharmen, van deser werelt gescheyden. Gheeft my dat gelt dat wy u te bewaren ghegeven hebben.' Dye goede vrouwe was so slecht ende en nam geenen raet van anderen wijsen lieden ende gaf 't hem. Als nu schier wederom een half jaer om was, quam die ander oock ende seyde dat zijn gesel gestorven ware, si soude hem dat gelt geven. Die weduwe antwoorde dat sijn gesel 't gelt wech hadde, ende die hadde oock gheseet hoe dat sijn gesel gestorven was. Dye gesel seyde: 'Ick wil mijn deel hebben.' Si ginghen metten anderen te recht. Die rechters en costen niet daer uut comen, ende het stont daer op dat men die vrouwe gevangen soude leggen. Doen was daer een geleert man ende een philosophus de DEMOSTENES hyet, die medelijden met die vrou hadde. Dese ginc met haer aen dat gerecht ende badt dat men hem gonnen soude om dat woordt voor die vrouwe te doene. Den raet was vrolijck ende seyde: 'Ja.' Doen seyde hi also: 'Dese vrouwe ghestaet dat si dat gelt gheenen alleen wech geven en soude. Maer laet hem henen gaen ende sinen geselle soecken, so sal sy hem dat gelt geven ende dat verloren hebben dat si voor uutgegeven heeft.' Ende dye worden oock geoordeelt. Maer dit en costen si niet vinden totdat hen dat die orator DEMOSTHENES te verstaen gaf. Dit is dat officie des voorsprekers: dat hi de rechters van dat ordeel der waerheyt berechte. Want een voorspreker soude goet, vroom ende warachtich sijn, anders en is hi geen voorspreker oft advocaet, als een die beschermen soude.
Onderwerp
AT 1591 - The Three Joint Depositors 
AT 1591 - The Three Joint Depositors 
ATU 1591 - The Three Joint Depositors.
ATU 1591 - The Three Joint Depositors.
Beschrijving
Twee vrienden bezaten samen vijfhonderd gulden en gaven dat in bewaring bij een weduwe op voorwaarde dat zij het alleen maar mocht teruggeven aan allebei. Een half jaar later komt een van de twee alleen terug, vraagt het geld, en zegt dat zijn vriend dood is. De weduwe geeft hem het geld. Weer een half jaar later komt de ander alleen, zegt dat zijn vriend dood is, en vraagt om het geld. Als de zaak voor de rechter komt, en de weduwe het gevang dreigt in te gaan, bemoeit de filosoof Demosthenes zich ermee, en vraagt of hij voor de vrouw mag pleiten. De rechters accepteren dit aanbod graag. Demosthenes adviseert hen de ene vriend de andere te laten opsporen. Dan zal de weduwe hen samen het geld geven, en zij zal terug ontvangen wat zij vooruit betaald heeft. De rechtbank gaat hiermee accoord. Zo moet een redenaar zijn.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
1554
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 113.
The Three Joint Depositors
Naam Overig in Tekst
Demosthenes
Demosthenes
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22