Hoofdtekst
Die .CXXV. cluchte.
Een borger hadde III dochters. Dye twee waren schoon ende waren terstont ghehout, die derde was leelijck, daerom en hadde se geenen vryer. Daer was in die stadt een out rijck man die medelijden met haer hadde ende troude haer. Si hiel hem in eeren ende hadde hem lief, daerom besette hi haer alle sijn goet. Ende nadat hi doot was quamen veel vryers. Ende hadde groote toeloep, want des nachts quamen si haer voor haer duere singen, spelen met luyten, fluyten ende met alderhande muysijck spelen. Die ghebueren murmureerden vast daer om ende claechden hoe dat si om haren t'wille geen rust en hadden. Maer die goede vrouwe en trock haer des vryers niet veel aen, want si dachte als si saghen dat si niet en vercreghen, [si] souden wel van selfs ophouden. Die vryers braken al af, op dry na, die quamen noch alle nacht voor haer duere spelen. Die een speelde haer tusschen VII ende VIII, die andere te IX, die derde ten X. Die jonghe weduwe dachte hoe dat sy oock deser drij ontslagen mocht worden. Ende ghinck tot een oude vrouwe ende begheerde raet van haer welcken sy van desen drijen nemen soude, want sy en wouden niet aflaten. Die een was een student, die ander was een edelman, die derde was een borgers soon in 't regiment. Die oude vrouwe seyde: 'Ghi en sult geene van drijen nemen want sy en soeken u niet, maer u goet. Als ghi noch in uus vaders huys waert ende noch arm waert en quam nyemant, maer nu u God wat verleent heeft, so loopen sy u na.' Die weduwe seyde: 'Hoe sal ic se ontslaghen worden?' Die vrouwe leerde haer ende dede aldus. Als die eerste quam, so nam sy hem in huys ende bereyde die tafel met eten ende drincken ende seyde tot hem: 'Ghi vrijt mi, maer niet ter eeren, want doen ick arm was en kende ghi mi niet. Maer is 't sake dat ghi mi ter eeren begeert ende my soect, soe wil ick proeven wat ghi om mijnen wil doen sout.' Die gheselle sprack: 'Vrouwe, wat my moegelijck is te doen, dat wille ick om uwen t'wille doen ende wil tot in den doot gaen.' Die vrouwe seyde: 'Trect dan dit wit cleet over u coussen aen ende gaet hier achter. Daer staet myn ghebuere in die baere ende is ghestorven. Neempt dyen daer uut ende gaet ghi daer in ligghen totdat men te metten luyt in die kercke. Ende neemt desen sack ende stoot den dooden daer in ende brengten mi hier, so wil ick u een goede antwoorde gheven, het sal jae syn.' Die goede gesel sprack: 'Dat wil ic geerne doen, dat is een cleyne sake.' Ende dede ghelijck si hem bevolen hadde. Die ander quam oock tot synder ghepaster uren. Met dese handelde si oock also. Ende trock hem een enghels cleet aen ende gaf hem een gewijde keerse in die handt. Ende seynde hem oock soe henen dat hi soude blijven sitten aen dat lijck tot in den morghenstont, 'ende als ghi den dooden brengt, soe sal 't jae syn.' Hy ginck so henen ende dede ghelijck si hem bevolen had. Die in die bare lach, sach door een splete uut ende sach den engel comen ende dachte: 'Hier sal 't ghelden.' Ende die enghel bleef so daer sitten. Die vrouwe seynden den derden oock derwaert ende ghaf hem eenen branthaeck in die handt. Die in die kiste lach, sach den duyvel comen ende worden so banghe dat hy in die coussen scheet. Die duvel woude den enghel metten branthaeck syn haer kemmen, maer die engel seegende hem ende stack hem die wassen keerse in dat aenghesicht. Ende sloeghen so vast den anderen. Die in die bare lach en dacht anders niet dan dattet om syn siele te doen was, ende scoot op uut die bare ende stiet dat scheel af ende liep ter kisten uut. Dye enghel ende die duyvele liepen wech, die een herwaerts, die ander derwaerts. Ende aldus worde dye goede vrouwe van den vryers ontslaghe[n].
Een borger hadde III dochters. Dye twee waren schoon ende waren terstont ghehout, die derde was leelijck, daerom en hadde se geenen vryer. Daer was in die stadt een out rijck man die medelijden met haer hadde ende troude haer. Si hiel hem in eeren ende hadde hem lief, daerom besette hi haer alle sijn goet. Ende nadat hi doot was quamen veel vryers. Ende hadde groote toeloep, want des nachts quamen si haer voor haer duere singen, spelen met luyten, fluyten ende met alderhande muysijck spelen. Die ghebueren murmureerden vast daer om ende claechden hoe dat si om haren t'wille geen rust en hadden. Maer die goede vrouwe en trock haer des vryers niet veel aen, want si dachte als si saghen dat si niet en vercreghen, [si] souden wel van selfs ophouden. Die vryers braken al af, op dry na, die quamen noch alle nacht voor haer duere spelen. Die een speelde haer tusschen VII ende VIII, die andere te IX, die derde ten X. Die jonghe weduwe dachte hoe dat sy oock deser drij ontslagen mocht worden. Ende ghinck tot een oude vrouwe ende begheerde raet van haer welcken sy van desen drijen nemen soude, want sy en wouden niet aflaten. Die een was een student, die ander was een edelman, die derde was een borgers soon in 't regiment. Die oude vrouwe seyde: 'Ghi en sult geene van drijen nemen want sy en soeken u niet, maer u goet. Als ghi noch in uus vaders huys waert ende noch arm waert en quam nyemant, maer nu u God wat verleent heeft, so loopen sy u na.' Die weduwe seyde: 'Hoe sal ic se ontslaghen worden?' Die vrouwe leerde haer ende dede aldus. Als die eerste quam, so nam sy hem in huys ende bereyde die tafel met eten ende drincken ende seyde tot hem: 'Ghi vrijt mi, maer niet ter eeren, want doen ick arm was en kende ghi mi niet. Maer is 't sake dat ghi mi ter eeren begeert ende my soect, soe wil ick proeven wat ghi om mijnen wil doen sout.' Die gheselle sprack: 'Vrouwe, wat my moegelijck is te doen, dat wille ick om uwen t'wille doen ende wil tot in den doot gaen.' Die vrouwe seyde: 'Trect dan dit wit cleet over u coussen aen ende gaet hier achter. Daer staet myn ghebuere in die baere ende is ghestorven. Neempt dyen daer uut ende gaet ghi daer in ligghen totdat men te metten luyt in die kercke. Ende neemt desen sack ende stoot den dooden daer in ende brengten mi hier, so wil ick u een goede antwoorde gheven, het sal jae syn.' Die goede gesel sprack: 'Dat wil ic geerne doen, dat is een cleyne sake.' Ende dede ghelijck si hem bevolen hadde. Die ander quam oock tot synder ghepaster uren. Met dese handelde si oock also. Ende trock hem een enghels cleet aen ende gaf hem een gewijde keerse in die handt. Ende seynde hem oock soe henen dat hi soude blijven sitten aen dat lijck tot in den morghenstont, 'ende als ghi den dooden brengt, soe sal 't jae syn.' Hy ginck so henen ende dede ghelijck si hem bevolen had. Die in die bare lach, sach door een splete uut ende sach den engel comen ende dachte: 'Hier sal 't ghelden.' Ende die enghel bleef so daer sitten. Die vrouwe seynden den derden oock derwaert ende ghaf hem eenen branthaeck in die handt. Die in die kiste lach, sach den duyvel comen ende worden so banghe dat hy in die coussen scheet. Die duvel woude den enghel metten branthaeck syn haer kemmen, maer die engel seegende hem ende stack hem die wassen keerse in dat aenghesicht. Ende sloeghen so vast den anderen. Die in die bare lach en dacht anders niet dan dattet om syn siele te doen was, ende scoot op uut die bare ende stiet dat scheel af ende liep ter kisten uut. Dye enghel ende die duyvele liepen wech, die een herwaerts, die ander derwaerts. Ende aldus worde dye goede vrouwe van den vryers ontslaghe[n].
Onderwerp
AT 0940 - The Haughty Girl 
AT 0940 - The Haughty Girl 
ATU 0940 - The Three Suitors in the Cemetery
ATU 0940 - The Three Suitors in the Cemetery
Beschrijving
Een lelijke vrouw trouwde met een oude rijke man. Ze hadden een goed huwelijk, en na de dood van haar man kreeg ze veel vrijers. Drie ervan hielden lang vol en kwamen elke nacht voor haar raam muziek maken. Om van ze af te komen ging de vrouw om raad bij een oude vrouw. Ze wilde weten welke van de drie ze moest kiezen. De oude vrouw zei dat ze op haar geld uit waren, dus ze moest van ze af komen. Om dat te bereiken nodigde ze de vrijers bij haar uit, en zei de een dat hij met een gewijde kaars en een wit kleed bij een doodskist moest gaan zitten. Een ander moest in de kist gaan liggen en weer een ander moest met een brandhaak de ruimte ingaan. De man die in de kist lag, werd doodsbang omdat hij dacht dat er een engel en een duivel waren gekomen. Die twee raakten in gevecht, waarna de 'dode' de kiest uitliep. De engel en de duivel gingen er toen ook vandoor, en de vrouw was van haar aanbidders af.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
1554
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 220.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22