Hoofdtekst
Die .CXXVI. cluchte.
Op eenen tijt was een out man, een weduwer, die noch so grooten hoochmoet bedreef als hadde hi oock noch in sinen fluer gheweest. Dese vryde eene schoone dochter ter eeren, maer die dochter en woude op hem niet sien. Sie hadde veel liever eenen jongen ghesel ghehadt. Dye man ginck met eenen ouden gheselle te rade wat hy doen soude dat hi dat jonc dochterken crijghen mochte. Die ghesel seide: 'Ick wil u al leen dat ghi ghebreck hebt ende ghy hebt oock eenen schoonen hof, dat vertoont haer, so sal si daer door ghetrocken worden.' Die goede oude sot noide op eenen tijt haer vader ende moeder ende oock haer te gaste ende hadde een goede maeltijt bereyt. Ende hi hadde eenen knecht, met dien overquam hi dat hi segghen soude, als hi den gasten yet toonde ende als men uut der cameren ginc, dat hi noch al veel meer hadde. Ende eer men adt ghinghen die gasten ende wouden dat huys besien. Ende quamen in den kelder, daer laghen groote stucken wijns, daer tien oft twintich voerder in syn, maer si en waren syn niet. Als si uut den kelder gingen, seide die knecht: 'Hi heeft in een ander huys noch meer.' Sy quamen in een kiste, daer laghen veele vrouwen cleederen ende mantels in. Die dede men uut. Het behaechde der dochteren seer wel ende was costelijc dinc met haer. Die knecht seyde: 'Hy heeft noch meer.' Men besach dat tenwerck, daer was noch meer in de coken. Men besach dat silverwerck, maer daer was noch veel meer. Si ghinghen in 't corenhuys, altijt wasser al noch meer. Als men nu over tafel quam, was die goede oude man verhit ende moede worden ende begost te hoesten ende te ruchelen dat hy becans versticten. Men sloech hem op den rugghe, also quam hi weder tot hem selven ende seyde tot die dochter die by hem was: 'Jonghe menschen, acht mijns hoesten niet, het is eenen toeval.' Doen seyde die goede knecht: 'Neen, daer is noch al vel meer. Hi dryvet eenen ganssen dach ende nacht uut.' Doen hadde hij 't toch al verpuetert ende de jonghe dochter en begheerde des rochelaers niet meer, al had hi noch so veel goets gehadt.
Op eenen tijt was een out man, een weduwer, die noch so grooten hoochmoet bedreef als hadde hi oock noch in sinen fluer gheweest. Dese vryde eene schoone dochter ter eeren, maer die dochter en woude op hem niet sien. Sie hadde veel liever eenen jongen ghesel ghehadt. Dye man ginck met eenen ouden gheselle te rade wat hy doen soude dat hi dat jonc dochterken crijghen mochte. Die ghesel seide: 'Ick wil u al leen dat ghi ghebreck hebt ende ghy hebt oock eenen schoonen hof, dat vertoont haer, so sal si daer door ghetrocken worden.' Die goede oude sot noide op eenen tijt haer vader ende moeder ende oock haer te gaste ende hadde een goede maeltijt bereyt. Ende hi hadde eenen knecht, met dien overquam hi dat hi segghen soude, als hi den gasten yet toonde ende als men uut der cameren ginc, dat hi noch al veel meer hadde. Ende eer men adt ghinghen die gasten ende wouden dat huys besien. Ende quamen in den kelder, daer laghen groote stucken wijns, daer tien oft twintich voerder in syn, maer si en waren syn niet. Als si uut den kelder gingen, seide die knecht: 'Hi heeft in een ander huys noch meer.' Sy quamen in een kiste, daer laghen veele vrouwen cleederen ende mantels in. Die dede men uut. Het behaechde der dochteren seer wel ende was costelijc dinc met haer. Die knecht seyde: 'Hy heeft noch meer.' Men besach dat tenwerck, daer was noch meer in de coken. Men besach dat silverwerck, maer daer was noch veel meer. Si ghinghen in 't corenhuys, altijt wasser al noch meer. Als men nu over tafel quam, was die goede oude man verhit ende moede worden ende begost te hoesten ende te ruchelen dat hy becans versticten. Men sloech hem op den rugghe, also quam hi weder tot hem selven ende seyde tot die dochter die by hem was: 'Jonghe menschen, acht mijns hoesten niet, het is eenen toeval.' Doen seyde die goede knecht: 'Neen, daer is noch al vel meer. Hi dryvet eenen ganssen dach ende nacht uut.' Doen hadde hij 't toch al verpuetert ende de jonghe dochter en begheerde des rochelaers niet meer, al had hi noch so veel goets gehadt.
Onderwerp
AT 1688 - The Servant to Improve on the Master's Statements 
AT 1688 - The Servant to Improve on the Master's Statements 
ATU 1688 - The Servant to Improve on the Master’s Statements.
ATU 1688 - The Servant to Improve on the Master’s Statements.
Beschrijving
Een oude man wil indruk maken op een jong meisje. Als zij bij hem op bezoek komt, vraagt hij zijn knecht om steeds maar te zeggen dat hij meer heeft wanneer hij zijn spullen aan het meisje laat zien. Dat houdt hij goed vol, en het meisje is onder de indruk. Dan begint de man te hoesten, en de knecht zegt dan, dat hij dat veel vaker doet. Daar verpest hij het mee, want het meisje is niet geinteresseerd in een rochelaar.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
1554
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 221.
The Servant to Improve on the Master's Statements
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22