Hoofdtekst
Die .CXLVIII. cluchte.
CLEOPATRA, die coninginne, als si weduwe was, troc si om ROOMEN te besien. Te ROOMEN was een vernaemt, ANTHONIS gheheeten. Als dye coninginne tot dese quam, worden si terstont eens, alzo dat ANTHONIS der coninginnen een eer aendoen soude. Ende liet een costelijcke maeltijt bereyden daer hi andere eerbare luyden toe noode. Als men ter tafelen sadt en adt, droech men costelijcke gherichten aen. Doen dachte CLEOPATRA: 'Dat is te veel voor eenen borger, het waer genoch voor eenen coninc.' Als men geten hadde, danckte die coninginne CLEOPATRA den ANTHONIS ende seyde: 'Heer, ghi hebt ons costelijck onthaelt, maer wil 't God, ick will 't noch verbeteren, ende sal u gherichten van duysent ducaten voorsetten.' Die ROOMEYN antwoorde: 'Ic sette noch twee ducaten daeronder dat ghi mi geen ghericht en cooct dat duysent ducaten weerdt si.' Die coninginne seyde: 'Heer, ick wedde,' ende sloeg hem den anderen in de handt ende seyde: 'Wie sal dat oordeelen?' Die ROOMEYN antwoorde: 'Neemt eenen versochten ridder.' Ende daer wert een gecosen. Als nu dien dach quam ende ter tafelen gheseten was ende die scheytsman metten anderen heeren ter tafelen sadt, droech men costelijcke gherichten aen, sommighe van XL, sommighe van L ducaten. ANTONIUS dachte: 'Die coninginne moet verliesen, si en can 's niet ghewinnen.' Als schier al geten was, nam si een silveren schael ende gaf se eenen van haren joncfrouwen ende hiet haer azijn daer in brengen. Ende dede een weynich in een ander schael ende taste aen die rechte side van haren hoofde, nam van haren crans een groote perle ende leyde se in den azijn. Doen smaelt se ende worde ghelijc deech, dat selve dronc si in. Daerna taste CLEOPATRA die coninginne aen die ander side haers hooft, daer was aen haren crans ooc alsulcke 'n perle dye si oock eten woude. Doen greep haer die oude ridder metter hant ende en woude 's niet gedoghen ende seyde tot haer: 'Genadighe vrouwe, ghi hebbe 't gewonnen want de perle is veel beter dan duysent ducaten.' Desen onnuttelijcken lof ende eer soeken wi in veelderley spysen dwelck niewers volstrekt niet te profijte en coempt.
CLEOPATRA, die coninginne, als si weduwe was, troc si om ROOMEN te besien. Te ROOMEN was een vernaemt, ANTHONIS gheheeten. Als dye coninginne tot dese quam, worden si terstont eens, alzo dat ANTHONIS der coninginnen een eer aendoen soude. Ende liet een costelijcke maeltijt bereyden daer hi andere eerbare luyden toe noode. Als men ter tafelen sadt en adt, droech men costelijcke gherichten aen. Doen dachte CLEOPATRA: 'Dat is te veel voor eenen borger, het waer genoch voor eenen coninc.' Als men geten hadde, danckte die coninginne CLEOPATRA den ANTHONIS ende seyde: 'Heer, ghi hebt ons costelijck onthaelt, maer wil 't God, ick will 't noch verbeteren, ende sal u gherichten van duysent ducaten voorsetten.' Die ROOMEYN antwoorde: 'Ic sette noch twee ducaten daeronder dat ghi mi geen ghericht en cooct dat duysent ducaten weerdt si.' Die coninginne seyde: 'Heer, ick wedde,' ende sloeg hem den anderen in de handt ende seyde: 'Wie sal dat oordeelen?' Die ROOMEYN antwoorde: 'Neemt eenen versochten ridder.' Ende daer wert een gecosen. Als nu dien dach quam ende ter tafelen gheseten was ende die scheytsman metten anderen heeren ter tafelen sadt, droech men costelijcke gherichten aen, sommighe van XL, sommighe van L ducaten. ANTONIUS dachte: 'Die coninginne moet verliesen, si en can 's niet ghewinnen.' Als schier al geten was, nam si een silveren schael ende gaf se eenen van haren joncfrouwen ende hiet haer azijn daer in brengen. Ende dede een weynich in een ander schael ende taste aen die rechte side van haren hoofde, nam van haren crans een groote perle ende leyde se in den azijn. Doen smaelt se ende worde ghelijc deech, dat selve dronc si in. Daerna taste CLEOPATRA die coninginne aen die ander side haers hooft, daer was aen haren crans ooc alsulcke 'n perle dye si oock eten woude. Doen greep haer die oude ridder metter hant ende en woude 's niet gedoghen ende seyde tot haer: 'Genadighe vrouwe, ghi hebbe 't gewonnen want de perle is veel beter dan duysent ducaten.' Desen onnuttelijcken lof ende eer soeken wi in veelderley spysen dwelck niewers volstrekt niet te profijte en coempt.
Beschrijving
In Rome wedde Cleopatra met Marcus Antonius dat zij een gerecht kon bereiden dat duizend dukaten waard was. Ze liet een paar schotels binnendragen met gerechten die veertig of vijftig dukaten waard waren. Maar toen vroeg ze om azijn, en legde een van haar parels daarin. Die loste op, en Cleopatra dronk het op. Toen ze nog een parel wilde eten, werd verklaard dat ze de weddenschap gewonnen had.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
Over het waarheidsgehalte van de tekst: https://www.nbcnews.com/id/wbna38536846
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 251
Naam Overig in Tekst
Cleopatra   
Roomen   
Anthonis   
Marcus Antonius   
God   
Roomeyn   
Romein   
Naam Locatie in Tekst
Rome   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22
