Hoofdtekst
Die .CCXXIII. cluchte.
Die bisschop van MENTS soude op een mael in sinen sael een weynich nae den eeten slapen, ghelijck der grooter heeren ghewoonheyt is. Ende die jonghe edelen souden staen ende hem die vlieghen keeren. Als die bisschop in 't slaep gevallen was, badt een jonck edelman den sot dat hi voor hem een weynich den bisschop die vlieghen keeren soude. Die sot nam den vlieghen waer ende dede dat beste. Ende die bisschop sliep so saecht dat hi begost te roncken. Ende hem sadt een vlieghe voor op die nuese dye niet wijcken en woude, wat die sot waeyde. Doen keerde hy den waeyer om ende nam den steel ende sloech na de vliege, also stijf als hi immermeer mochte. Ende meynde alleen die vliege te gheraken, maer si ontvloech hem ende hi sloech den bisschop so stijf op die nuese dat hi schier van de stoel gevallen was. Die bisschop ontwaecte ende spranck uut den slaep op ende seyde: 'Gy sot, dat u dit en dat bestae! Waerom hebt ghy mi also gheslaghen?' Die sot begost te weenen ende viel op sine kniën neder ende seyde: 'O lief heerken, ic duechten dat u de vlige dootstecke soude, want gy begost alree te versceyden. Daerom heb ick also hert nae haer geslagen, maer si is my ontvloghen.' Die bisschop wert lachende ende strafte dien die den sot daer geset hadden. Want hi wist wel dat hi roncte als hi sliep ende dat de sot dat roncken voor verscheyden verstaen soude.
Die bisschop van MENTS soude op een mael in sinen sael een weynich nae den eeten slapen, ghelijck der grooter heeren ghewoonheyt is. Ende die jonghe edelen souden staen ende hem die vlieghen keeren. Als die bisschop in 't slaep gevallen was, badt een jonck edelman den sot dat hi voor hem een weynich den bisschop die vlieghen keeren soude. Die sot nam den vlieghen waer ende dede dat beste. Ende die bisschop sliep so saecht dat hi begost te roncken. Ende hem sadt een vlieghe voor op die nuese dye niet wijcken en woude, wat die sot waeyde. Doen keerde hy den waeyer om ende nam den steel ende sloech na de vliege, also stijf als hi immermeer mochte. Ende meynde alleen die vliege te gheraken, maer si ontvloech hem ende hi sloech den bisschop so stijf op die nuese dat hi schier van de stoel gevallen was. Die bisschop ontwaecte ende spranck uut den slaep op ende seyde: 'Gy sot, dat u dit en dat bestae! Waerom hebt ghy mi also gheslaghen?' Die sot begost te weenen ende viel op sine kniën neder ende seyde: 'O lief heerken, ic duechten dat u de vlige dootstecke soude, want gy begost alree te versceyden. Daerom heb ick also hert nae haer geslagen, maer si is my ontvloghen.' Die bisschop wert lachende ende strafte dien die den sot daer geset hadden. Want hi wist wel dat hi roncte als hi sliep ende dat de sot dat roncken voor verscheyden verstaen soude.
Beschrijving
Een zot werd aangesteld om 's nachts de vliegen uit de buurt van de bisschop te houden. Toen er een vlieg op de neus van de bisschop zat, sloeg de zot mis en hij sloeg de man vol in het gezicht. De bisschop vroeg waarom hij dat deed, en de zot legde uit dat hij dacht de bisschop doodging door die vlieg. De bisschop moest lachen en liet de zot ongestraft.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
1554
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 712
Naam Overig in Tekst
Ments 
Ments 
Naam Locatie in Tekst
Mainz
Mainz
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22