Hoofdtekst
Die .CCXVI. cluchte.
Een aventuerder quam te FRANCFORT in die merct tot eenen craemer ende seyde: 'Lieve cramer, wat ghelt een syden lint dat my van d'een oore totter anderen reyct, want mijn bonet wayt al van mijnen hoofde.' Die cramer en mercte sinen argelist niet en seyde: 'Ic schatte een elle, dat gelt eenen halven stuyver.' Die aventuerder seyde: 'Maer oft een weynich langer viel, wat soude ic dan daervoor gheven?' Die cramer antwoorde: 'Ghi en hebt toch so grooten hooft niet, gheeft my eenen stuyver, so sal ic u meten van d'een oor totter anderen, God geve hoe lange dattet valt.' Die ghesel ghaf hem eenen stuyver, ende hielt dat lint met syn hant aen zijn slincke oorde ende seyde totten cramer: 'Nu meet mi tot 'aen die ander oore.' Die cramer nam dat lint ende dede hem die bonet af ende woude hem tot aen die ander oore meten, so sach hi dat se afgesneden was. Ende vrachde waer dat de ander oor gebleven was. Hi antworde: 'Si staet te ERFFORT aen die caecke genaghelt, meet mi tot daer toe.' Dat en woude die craemer niet doen ende ghinghen daerom voor den borghemeester. Die borghemeester cost wel sien, soude die cramer van d'een oor tot die ander oor ghemeten hebben, zijn lint soude veel te cort gevallen hebben. So gaf hi haer die sake self over, want si en waren beyde niet seer slecht.
Een aventuerder quam te FRANCFORT in die merct tot eenen craemer ende seyde: 'Lieve cramer, wat ghelt een syden lint dat my van d'een oore totter anderen reyct, want mijn bonet wayt al van mijnen hoofde.' Die cramer en mercte sinen argelist niet en seyde: 'Ic schatte een elle, dat gelt eenen halven stuyver.' Die aventuerder seyde: 'Maer oft een weynich langer viel, wat soude ic dan daervoor gheven?' Die cramer antwoorde: 'Ghi en hebt toch so grooten hooft niet, gheeft my eenen stuyver, so sal ic u meten van d'een oor totter anderen, God geve hoe lange dattet valt.' Die ghesel ghaf hem eenen stuyver, ende hielt dat lint met syn hant aen zijn slincke oorde ende seyde totten cramer: 'Nu meet mi tot 'aen die ander oore.' Die cramer nam dat lint ende dede hem die bonet af ende woude hem tot aen die ander oore meten, so sach hi dat se afgesneden was. Ende vrachde waer dat de ander oor gebleven was. Hi antworde: 'Si staet te ERFFORT aen die caecke genaghelt, meet mi tot daer toe.' Dat en woude die craemer niet doen ende ghinghen daerom voor den borghemeester. Die borghemeester cost wel sien, soude die cramer van d'een oor tot die ander oor ghemeten hebben, zijn lint soude veel te cort gevallen hebben. So gaf hi haer die sake self over, want si en waren beyde niet seer slecht.
Beschrijving
Op de markt vroeg een man wat een zijden lint moest kosten dat van zijn ene oor tot zijn andere moest reiken. Toen de koopman de afstand wilde meten, bleek dat zijn ene oor in een andere stad aan de schandpaal genageld was. De burgemeester bepaalde toen dat de kramer niet genoeg lint zou hebben om tot daar te reiken.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
1554
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 713
Naam Overig in Tekst
Francfort 
Francfort 
God
God
Erffort
Erffort
Naam Locatie in Tekst
Frankfurt
Frankfurt
Erfurt
Erfurt
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22