VVUNL030 - Van Frits

Van Frits

In Meerlo op de hei woonde eens een man die Frits heette. Die ging altijd naar de Peel om turf te steken. Op een keer was hij weer in de Peel aan 't turf steken. Toen kreeg hij grote dorst, en water was er geen. Toen zag hij een plak (veld) wortelen. Hij ging erheen en at er een paar op. Toen hij weer aan 't werk was, toen dacht hij dat stelen niet mocht. Vooral geen veldvruchten. En toen hij naar huis ging, ging hij biechten: 'Een paar wortelen weggehaald en ook opgegeten.' Toen zei de pastoor dat het erg was en dat hij naar Rome moest en de paus vergiffenis gaan vragen.
's Morgens ging hij naar Rome. Toen hij een stuk (eind) weg was, kwam hij een schooier (bedelaar) tegen. De schooier vroeg hem: 'Waar ga je heen?' Toen zei Frits: 'Naar Rome.'
'En wat ga je daar doen?' zei de schooier.
'Ik moet naar Rome vergiffenis vragen. Ik heb een paar wortels weggehaald en nu moet ik naar de paus vergiffenis gaan vragen.'
Toen zei de schooier: 'Dat deed ik niet. Ik wed dat pastoor bij je thuis aan het koffie drinken is. Kruip hier in de mand, dan gaan we naar je huis.'
'Dat is goed,' zei Frits en hij kroop in de mand. En de schooier ging neer het huis waar Frits woonde en de schooier klopte aan de deur. Ze maakten ze open en de schooier kwam binnen en hij zette de mand in de hoek en ging op een stoel zitten. Toen gingen ze koffie drinken en de schooier moest meedrinken. Toen ze goed gegeten hadden, zei de pastoor: 'Nu moeten we maar eens zingen.'
'Dat is goed,' zeiden ze, 'maar dan moet mijnheer de pastoor beginnen.'
En de pastoor begon: 'De man die ik naar Rome gestuurd heb, komt nooit meer terug. Kyrie eleison.'
Toen was de vrouw aan de beurt: 'Ik hoop dat ik hem nooit meer zie. Kyrie eleison,' zong zij.
En toen was de schooier aan de beurt. Die zong: 'Ik hoop dat hij daar uit de mand komt gekropen. Kyrie eleison.'
En de man, Frits, kwam daar uit de mand gekropen. En toen liep de pastoor weg en zij hem achterna. En toen sprong de pastoor bij een boer op de kippenhort (stokken waar de kippen op slapen) en zijn benen hingen erlangs, en toen de schooier en de vrouw en Frits erbij stonden, begon Frits te roepen: 'Ik kan 't niet begrijpen, ik kan 't niet begrijpen.' En toen vroegen ze aan Frits wat hij niet begrijpen kon, maar Frits riep steeds maar door: 'Ik kan 't niet begrijpen, ik kan 't niet begrijpen.' Op 't eind gingen ze de kapelaan halen en toen vroeg de kapelaan ook aan Frits wat hij niet begrijpen kon. En die antwoordde: 'Ik kan 't niet begrijpen dat dat kippebenen zijn.' Amen.

AT 1360C - Old Hildebrand    AT 1360C - Old Hildebrand   

ATU 1360C - Old Hildebrand.    ATU 1360C - Old Hildebrand.   

Frits wordt door de pastoor als boete voor het stelen van enige wortelen naar Rome gestuurd, maar onderweg treft hij een bedelaar, die zegt, dat de pastoor hem weg wilde hebben om het met zijn vrouw te doen, en hij neemt Frits in een mand naar diens huis, waar de vrouw met de pastoor zit te pimpelen. De bedelaar moet meedrinken en meezingen en de pastoor begint: "De man, die ik naar Rome stuurde, komt niet terug." Ook de vrouw wil de man niet terugzien. De bedelaar roept Frits op uit de mand te komen en als deze dat doet rent de pastoor, gevolgd door de vrouw, weg en springt bij een boer op het kippenhort. Frits kan niet begrijpen, dat zijn bungelende benen kippebenen zijn.

Willem de Blécourt, Volksverhalen uit Nederlands Limburg, Utr./Antw.1981, 32f N°1.7

K2213 - Treacherous wife.    K2213 - Treacherous wife.   

V465.1.1 - Incontinent monk (priest).    V465.1.1 - Incontinent monk (priest).   

Q241 - Adultery punished.    Q241 - Adultery punished.   

voor 1977

Motieven:<br>
K2213 Treacherous wife<br>
V465.1.1 Incontinent monk (priest) [incontinent = zonder zelfbeheersing]<br>
Q241 Adultery punished<br>

Old Hildebrand

Frits    Frits   

Peel    Peel   

Meerlo    Meerlo   

Rome    Rome   

2013-03-01 14:46:22