Hoofdtekst
De kat op de molen in Swolgen
Op de molen in Swolgen spookte het vroeger. Die molen stond enkele honderden meters buiten de eigenlijke kom van Swolgen op de weg naar Tienray. De molenaar woonde in het huis bij de kerk, vlak bij de smid. Hij had een vrouw van wie men zei dat ze nog voor de duivel niet bang was. Maar er was iets met die molen. Het zat namelijk zo. 's Avonds, als het al lang donker was, kwam er uit de richting Hoogenbosch door de Donkerstraat een grote zwarte kat met een paar gloeiende ogen in haar kop. Die kat kwam steeds sluipend over de weg en sloeg bij Erkenshof rechtsaf naar de molen. Daar klom ze tegen een wiek omhoog en sprong dan met een lenige beweging door een open luik in de romp van de molen. Je zag alleen een snelle zwarte schaduw die door het luik verdween. Nauwelijks was zij binnen of er ontstond in de molen een schromelijk geschreeuw, een gejank en een miauwen dat een heel eind buiten de molen te horen was. Niemand wist waar de kat vandaan kwam en wat de reden van het lawaai in de molen was. Na ongeveer een uur kwam het grote beest weer naar buiten en verdween in het donker. Nog niemand had gedurfd in de molen te gaan kijken. Ook de molenaarsvrouw was niet mans genoeg er een kijkje te gaan nemen. Tot op een avond, dat men haar weer was komen waarschuwen dat het spektakel weer bezig was, zij al haar moed bij elkaar raapte en in de richting van de molen in de duisternis verdween. Mensen die haar op enige afstand gevolgd waren, weten ervan te vertellen. Toen zij bij de deur van de molen was aangekomen, scheen zij te aarzelen, of te luisteren naar de angstaanjagende geluiden daarbinnen. Plotseling greep ze de klink stevig vast, draaide die ineens om en rukte de deur open. Een gloed als van hels vuur kwam haar tegen, en midden in die gloed vloog de kat op de molenaarsvrouw toe en haalde met haar nagels een grote bloedende schram over haar gezicht. Ze sloeg achterover, de deur sloeg dicht en binnen werd alles donker en stil. Moeilijk stond de vrouw op en strompelde op huis aan, bleek en bevend van wat zij had gezien. Dat heeft ze echter nooit verteld. Wel bleef de schram op haar gezicht een teken van het helse gebeuren in de molen, want hij genas niet. Sindsdien heeft men de kat nooit meer op de molen gezien. Maar de heks, die zij was, had de molenaarsvrouw voor haar leven getekend.
Op de molen in Swolgen spookte het vroeger. Die molen stond enkele honderden meters buiten de eigenlijke kom van Swolgen op de weg naar Tienray. De molenaar woonde in het huis bij de kerk, vlak bij de smid. Hij had een vrouw van wie men zei dat ze nog voor de duivel niet bang was. Maar er was iets met die molen. Het zat namelijk zo. 's Avonds, als het al lang donker was, kwam er uit de richting Hoogenbosch door de Donkerstraat een grote zwarte kat met een paar gloeiende ogen in haar kop. Die kat kwam steeds sluipend over de weg en sloeg bij Erkenshof rechtsaf naar de molen. Daar klom ze tegen een wiek omhoog en sprong dan met een lenige beweging door een open luik in de romp van de molen. Je zag alleen een snelle zwarte schaduw die door het luik verdween. Nauwelijks was zij binnen of er ontstond in de molen een schromelijk geschreeuw, een gejank en een miauwen dat een heel eind buiten de molen te horen was. Niemand wist waar de kat vandaan kwam en wat de reden van het lawaai in de molen was. Na ongeveer een uur kwam het grote beest weer naar buiten en verdween in het donker. Nog niemand had gedurfd in de molen te gaan kijken. Ook de molenaarsvrouw was niet mans genoeg er een kijkje te gaan nemen. Tot op een avond, dat men haar weer was komen waarschuwen dat het spektakel weer bezig was, zij al haar moed bij elkaar raapte en in de richting van de molen in de duisternis verdween. Mensen die haar op enige afstand gevolgd waren, weten ervan te vertellen. Toen zij bij de deur van de molen was aangekomen, scheen zij te aarzelen, of te luisteren naar de angstaanjagende geluiden daarbinnen. Plotseling greep ze de klink stevig vast, draaide die ineens om en rukte de deur open. Een gloed als van hels vuur kwam haar tegen, en midden in die gloed vloog de kat op de molenaarsvrouw toe en haalde met haar nagels een grote bloedende schram over haar gezicht. Ze sloeg achterover, de deur sloeg dicht en binnen werd alles donker en stil. Moeilijk stond de vrouw op en strompelde op huis aan, bleek en bevend van wat zij had gezien. Dat heeft ze echter nooit verteld. Wel bleef de schram op haar gezicht een teken van het helse gebeuren in de molen, want hij genas niet. Sindsdien heeft men de kat nooit meer op de molen gezien. Maar de heks, die zij was, had de molenaarsvrouw voor haar leven getekend.
Onderwerp
SINSAG 0622 - Die verzauberte Mühle (Brauerei) 
SINSAG 0622 - Die verzauberte Mühle (Brauerei) 
Beschrijving
Elke nacht maakt een kat de molen van Swolgen onveilig en op een keer gaat de molenaarsvrouw, die voor de duivel nog niet bang is, er op af, maar wordt door de kat in het gezicht gekrabd, een kras, die nooit wil genezen; maar de kat wordt niet meer gezien.
Bron
Willem de Blécourt, Volksverhalen uit Nederlands Limburg, Utr./Antw.1981, 353f N°1.9
Commentaar
1976-1977
Die verzauberte Mühle (Brauerei)
Naam Overig in Tekst
Swolgen
Swolgen
Erkenshof
Erkenshof
Naam Locatie in Tekst
Tienray
Tienray
Hoogenbosch
Hoogenbosch
Donkerstraat
Donkerstraat
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22