Hoofdtekst
De spokende haas
Mijn overgrootvader had de jacht op het Sleutje (zie de sage over de Jufvrouw zonder kop) maar moest tot zijnen grooten spijt ondervinden, dat hem de loerjagers menig schoon stuk wild wegschoten. Eens op een laten avond verscheen hij in zijne gewone herberg en liet zich geheel ontroerd en ademloos op eenen stoel nedervallen.
'Wat is u, schepen?' vroeg men van alle kanten.
'Laat mij eerst wat bekomen,' zeide hij.
Nu verhaalde hij aan de gasten, waaronder ook eenige wilddieven waren, het volgende:
'Ik was dezen namiddag op de jacht gegaan, en nabij het Sleutje deed mijn hond eenen haas op, en ik schoot den haas overhoop, maar toen de polverdamp was verdwenen en mijn hond apporteren wilde, was er geen haas meer te zien. Een weinig nadien, weer een haas, dien ik eveneens schoot, maar toen de hond hem wilde pakken, weg was de haas. Ik begon niet weinig te schrikken en allerhande gedachten, vooral aan de Jufvrouw zonder kop, of die soms haas lustte, kwamen mij in den geest en mij al meer en meer beangstigen.
Daar springt een derde haas, welke zoo groot als een kalf uit het struikgewas en roept met eene donderstem: "Zijn die twee anderen al voorbij?"
En toen ik dit hoorde gaf ik mij zoo spoedig mogelijk er door, en ben geloopen tot hier toe. Sedert dien tijd durfde zich geen strooper meer in mijn overgrootvaders jachtrevier wagen.'
Mijn overgrootvader had de jacht op het Sleutje (zie de sage over de Jufvrouw zonder kop) maar moest tot zijnen grooten spijt ondervinden, dat hem de loerjagers menig schoon stuk wild wegschoten. Eens op een laten avond verscheen hij in zijne gewone herberg en liet zich geheel ontroerd en ademloos op eenen stoel nedervallen.
'Wat is u, schepen?' vroeg men van alle kanten.
'Laat mij eerst wat bekomen,' zeide hij.
Nu verhaalde hij aan de gasten, waaronder ook eenige wilddieven waren, het volgende:
'Ik was dezen namiddag op de jacht gegaan, en nabij het Sleutje deed mijn hond eenen haas op, en ik schoot den haas overhoop, maar toen de polverdamp was verdwenen en mijn hond apporteren wilde, was er geen haas meer te zien. Een weinig nadien, weer een haas, dien ik eveneens schoot, maar toen de hond hem wilde pakken, weg was de haas. Ik begon niet weinig te schrikken en allerhande gedachten, vooral aan de Jufvrouw zonder kop, of die soms haas lustte, kwamen mij in den geest en mij al meer en meer beangstigen.
Daar springt een derde haas, welke zoo groot als een kalf uit het struikgewas en roept met eene donderstem: "Zijn die twee anderen al voorbij?"
En toen ik dit hoorde gaf ik mij zoo spoedig mogelijk er door, en ben geloopen tot hier toe. Sedert dien tijd durfde zich geen strooper meer in mijn overgrootvaders jachtrevier wagen.'
Beschrijving
Twee hazen die door een jager worden geraakt lopen gewoon door. De jager rent weg als een derde haas, die zo groot is als een kalf, vraagt of de twee anderen al voorbij zijn.
Bron
Willem de Blécourt, Volksverhalen uit Nederlands Limburg, Utrecht [etc.], 1981, p. 141. Nr. 7.10
Motief
B211.2.6 - Speaking hare (rabbit). 
B211.2.6 - Speaking hare (rabbit). 
G265.8.3.1.1 - Gun bewitched so that it will not hit target.
G265.8.3.1.1 - Gun bewitched so that it will not hit target.
Commentaar
Het sleutje stond op een heuvel aan het eind van het Dordt, een bos ten zuidoosten van Echt.
hs. Welters (van M.)
Naam Overig in Tekst
Sleutje
Sleutje
Plaats van Handelen
Echt
Echt
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20