CJ098127

Der wie in faem, dy hie forkearing mei in feint, dy't noait bang wie. Dy faem wenne by in boer, dy hie ek feinten. Dy feinten tochten: wy sille dochs ris sjen as er ek bang is. Dy faem har feint moest oer in plankje as er nei de pleats ta woe en 't wie yn 'e winter, dat dan wie 't altyd al tsjuster as er dêr lâns kaem. Ien fan 'e feinten fan 'e boer hie him dêr op in snein-to-joun yn in wyt lekken forklaeid en siet op 'e planke om de frijer ôf to wachtsjen.
Doe't de frijer dêr hwat wyts sitten seach, sei er: "Ik moat der oer. Wolstû dêr ek wei gean? oars skop ik dy dêr wei." Mar dy oare sei neat en bleau sitten.
Doe joech dat feintsje him in traep, dat hy rekke yn 'e sleat. Doe kaem dat feintsje by de boer. Hy kaem dêr to sitten, mar hy praette nergens oer. De oaren wienen nijsgjirrich en woenen graech witte hoe't it dêr op dy planke ôfroun wie, hwant dy feint wie net thús kaem.
Doe't se him fregen of der ek hwat op 'e planke west hie, sei er: "Ja, dêr siet al hwat. Dat ha 'k yn 'e feart skopt."
Doe gongen se nei dat plak ta om to sjen. Doe bliek it, dy feint wie yn 'e sleat rekke en wie dêr fordronken.

VDK 1676F* - Spookspelen: Het spook op de vonder    VDK 1676F* - Spookspelen: Het spook op de vonder   

ATU 1676 - The Pretended Ghost    ATU 1676 - The Pretended Ghost   

Een stel jongens wilde testen of een jongen inderdaad nergens bang voor was. Toen de jongen op weg was naar zijn vriendin wachtte een van de jongens hem op met een wit laken over zich heen. De jongen was echter niet onder de indruk en schopte het 'spook' in de sloot. Toen de anderen hem vonden was hij verdronken.

Collectie Jaarsma, verslag 981, verhaal 27 (archief Meertens Instituut)

6 maart 1973

Spookspelen: Het spook op de vonder

2013-03-01 14:46:22