CJ101301

Der wienen ris in raef en in fokse, dy wennen togearre yn in bosk. De fokse wie in flaeiker. "Och, och," sei er tsjin 'e raef, "hwat kinstû dochs alderdonderstomoai sjonge." En as de raef dan bigong mei syn raer, heas lûd, hie de fokse de greatste wille.
Op in kear siet de raef yn in beam mei in grouwe woarst yn 'e bek. Dy hied er by de slachter wei stellen.
De fokse seach dat en hie tige sin oan dat hapke.
"Ik tochte," sei er tsjin 'e raef, "hwat is it hjir fan 'e moarn stil yn 'e bosk. Hwer soe him dat dochs yn sitte? Ik mei dêr net oer. Toe, dû mast dy ris wer hearre litte."
Doe't de fokse dat allegear sei, soe de raef bigjinne to sjongen, mar doe foel de dikke woarst op 'e groun, doe't er de bek iependie. Dêr wie 't de fokse krekt om bigoun, dat dy pakte de woarst en iet him op.
Doe sei de raef: "Ik bin bliid dat ik him falle litten ha, hwant hy wie my fiersto lang."

AT 0057 - Raven with Cheese in his Mouth    AT 0057 - Raven with Cheese in his Mouth   

ATU 0057 - Raven with Cheese in his Mouth.    ATU 0057 - Raven with Cheese in his Mouth.   

Een vos en een raaf zitten in een bos. De vos is een echte vlijer en zegt vaak tegen de raaf dat die zo mooi kan zingen. Als de raaf dan zijn rare, hese, geluid laat horen, heeft de vos het grootste plezier. Op een dag heeft de raaf een groot stuk worst in zijn snavel. De vos heeft daar wel trek in en zegt dat het zo stil is als de raaf niets laat horen. Die opent dan zijn snavel om te zingen en laat het stuk worst vallen. Als de vos het opeet zegt de raaf dat hij blij is dat hij het heeft laten vallen, want het was toch veel te groot.

Collectie Jaarsma, verslag 1013, verhaal 1 (archief Meertens Instituut)

13 mei 1973

Raven with Cheese in his Mouth

2013-03-01 14:46:21