Hoofdtekst
Dyselde frou hie in buorfrou. Dy gong op in joun nei de bioskoop ta. 't Minske hie harsels in broek breide fan wolle dy't se sels spind hie. Dy broek hie se oan nei de bioscoop ta. In oare buorfrou siet èk yn 'e bioskoop. Dy siet njonken har. Dy seach in wollen triedtsje. Dat woun se om 'e fingers.
Mar ynpleats dat it in lyts triedtsje bleau waerd it op 't lêst in hiele grouwe kleaune jern.
De oare deis sei de frou dy't oan 't breidzjen west hie tsjin har buorfrou: "Hwat hie ik juster in raer gefal. Ik bin mei in breiden broek oan nei de bioskoop ta gong en ik bin mei de bleate kont wer thúskaem."
Mar ynpleats dat it in lyts triedtsje bleau waerd it op 't lêst in hiele grouwe kleaune jern.
De oare deis sei de frou dy't oan 't breidzjen west hie tsjin har buorfrou: "Hwat hie ik juster in raer gefal. Ik bin mei in breiden broek oan nei de bioskoop ta gong en ik bin mei de bleate kont wer thúskaem."
Beschrijving
Een vrouw ging met haar zelf gebreide broek naar de bioscoop. Ze zat naast haar buurvrouw die een wollen draad zag en die om haar vinger wond. Maar vreemd genoeg werd het uiteindelijk een hele grote kluwen. De eerst vrouw zei later tegen haar buurvrouw: het gekke is dat ik gisteren met een broek aan naar de film ging, en bloot weer naar buiten kwam.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1016, verhaal 29 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
21 mei 1973
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21