Hoofdtekst
Twa poepen soenen in foer hea loeije. Doe hienen se net in bynstok; dy hienen se forgetten mei to nimmen. Mar sûnder bynstok koenen se neat bigjinne. Doe ornearren se, ien fan har beiden soe dan mar bynstok wêze. Hja retten derom hwa't it wêze soe. Doe trof de iene it. Doe gong dy boppe op it hea lizzen, foaroer. De oare sloech de touwen om syn nekke en fuotten hinne. En doe luts er dy touwen oan. As de 'byntpeal' it to krap krige soed er fluitsje, sa hienen se ôfpraet.
Mar dy poep dêr boppe op dat foer hea krige it sa krap, dat hy koe net iens fluitsje, hy skiet ôf, fan kleare binaudens.
Doe't de oare poep dat hearde, sei er: "Ja man, ast roepste of als poepste, do moest fluiten." Sa wienen se ôfpraet.
Mar dy poep dêr boppe op dat foer hea krige it sa krap, dat hy koe net iens fluitsje, hy skiet ôf, fan kleare binaudens.
Doe't de oare poep dat hearde, sei er: "Ja man, ast roepste of als poepste, do moest fluiten." Sa wienen se ôfpraet.
Onderwerp
AT 1343 - Hanging Game 
AT 1343 - Hanging Game 
ATU 1343 - Hanging Game.
ATU 1343 - Hanging Game.
Beschrijving
Twee landarbeiders hebben de bindstok vergeten mee te nemen met hooien. Een van beide gaat liggen en zal als bindstok dienen. Ze spreken af dat hij zal gaan fluiten zodra hij het benauwd krijgt. Al snel krijgt hij het zo benauwd dat hij winden moet laten, maar de ander roept: je kunt roepen of poepen, maar de afspraak is dat je fluit.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1024, verhaal 5 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
26 mei 1973
Hanging Game
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21