CJ103801

Yn Drinte wennen in pear minsken dy hienen in dochter dy't frijhwat ûnnoazel wie. Dy lju hienen buorkerije.
Hja soenen in skoftsje togearre útfanhûs en dan soe de dochter allinne thúsbliuwe en op 't hûs passe.
Pinkster soe krekt yn dy dagen falle.
De âlden hienen tsjin 't fanke sein: As Pinkster komt meist wol hwat feest fiere. Dan meist dit en dat dwaen, dan meist wol hwat extra's út 'e kelder helje en sa mear.
Dat knope dat fanke har goed yn 'e earen.
Doe't dan de âldelju al in pear dagen útfanhûs wienen, kaem der in omrinder by de doar, in woanweinman, dy't praktysk hast gjin klean oan hie, sa stikken wienen se.
"Hwa binne jo?" frege it fanke.
"Ik bin Pinkster", sei er.
"O, kom der dan maar in," sei 't fanke, "want myn olders seggen as 't Pinkster kwam, mochten wij wel wat wien hebben en wat metworst en zo."
De woarsten hongen oan 'e souder.
"Nou, Pinkster, krige doar moar een worst weg."
Dan giet de omrinder op in stoel stean, mar wylst sakket de broek him hwat ôf en it fanke seach dat dêr hwat ta'n út hong.
Hja sei: "Wat heb je daar hangen?"
"Och heden," sei er, "dat is 't forstân."
"Och heden," sei 't fanke, "mien mouder segt altyd dat ik geen ferstand hè. Dan moest ik der wat fan hebben."
"Ja kind," sei de omrinder, "dat kan wel, maar dat kost negen gulden per portie, dat is nogal duur."
"Nou, dat kan mij niks skele," sei se, "ik heb nog wel een tientje in de spaarpot, dat kin je dan wel krige."
Doe krige dat fanke dan in poarsje fan dat forstân.
Doe sei se tsjin him: "Neem ook nog maar wat meer worst met, Pinkster, dan hè je thuus ook wat."
In pear dagen letter, doe kamen de âldelju wer thús.
Doe seinen se tsjin 't fanke: "Hest moaije pinksterdagen hat?"
"Ja nóu," sei se, "want Pinkster het hier west en die het de metworsten ook metnommen."
De man seach nei 't lege plak oan 'e souder. "Och, och," sei er, "wat hest nou daan, kiend? Hest nou helemaal geen verstand?"
"Ik geen verstand?" sei se. "Ik heb veel meer ferstand in mijn kont dan oe in oe kop, want ik hew voor negen gulden inkocht."

AT 1541 - For the Long Winter    AT 1541 - For the Long Winter   

ATU 1541 - For the Long Winter.    ATU 1541 - For the Long Winter.   

Een boerenechtpaar had een onnozele dochter. Ze zeiden tegen de dochter dat die het ervan mocht nemen als Pinksteren was gekomen. Op een dag was de dochter alleen thuis. Een woonwagenbewoner kwam aan de deur en zij liet hem binnen. Hij had kapotte kleren aan met overal gaten. Toen de man zei dat hij Pinksteren was, zei de dochter dat ze dan de worsten mochten eten die aan de zolder hingen. Om ze te kunnen pakken moest hij op een stoel klimmen. De dochter zag door zijn kapotte broek iets bij zijn kruis hangen. Op de vraag wat dat was zei de man: verstand. Zij wilde wel een portie verstand kopen voor negen gulden. Het beviel haar goed. Toen de ouders terugkwamen en ze zagen dat alle worsten weg waren zeiden ze tegen elkaar dat ze de dochter niet alleen hadden moeten laten, ze had immers weinig verstand. Weinig, zei de dochter, ik heb meer verstand in mijn kont dan jullie in je kop.

Collectie Jaarsma, verslag 1038, verhaal 1 (archief Meertens Instituut)

24 juni 1973 (?)

For the Long Winter

Drinte    Drinte   

Pinksteren    Pinksteren   

2013-03-01 14:46:21