Hoofdtekst
Der wie ris in boer, dy hie in moaije houn. It wie in prachtich beest.
Doe hearde hy dat der in man wie, dy koe de hounen praten leare. Hy tocht: dat moest ús houn ek leare.
De boer rôp de feint by him en sei: "Hjir hastû 25 goune, gean dêrmei nei dy man ta dy't de hounen it praten leare kin en nim dan de houn mei dêrhinne.
De feint kaem de jouns wer thús. De boer stie by de hikke op him to wachtsjen.
"Hwat sei dy man?" frege de boer, "koed er 't him leare."
"Ja boer," sei de feint, "hy like my hiel geskikt ta. Oer 14 dagen meije wy wer komme. Mar it mat in protte jild kostje."
"Nou," sei de boer, "dat ha 'k der wol foar oer."
Fjirtsjin dagen letter gong de feint wer hinne. Hy wie de hiele dei op stap. Doe't er de jouns werom kaem, stie de boer al wer by de hekke to wachtsjen.
"Hwat sei er?" frege de boer, "hat er ècht praet?"
"Ja wis en wrachtich hat de houn praet", sei de feint. Hy sei: "Ha jim al kunstmest op 't achterste stikje?"
"Dû mast ophâlde," sei de boer, "koed er al sà prate."
"Jawis", sei de feint. Doe sei er: "Mei fjirtsjin dagen is er klear. Dan kin 'k him mei krije."
14 dagen letter gong de feint wer op stap mei in protte jild yn 'e bûse.
De jouns stienen de boer en de frou allebeide to wachtsjen by de hikke. Dêr kaem de feint oan, mar sûnder houn.
Doe sei de feint tsjin 'e boer: "Ik mat even allinne mei jo prate."
Dat wie goed. Doe sei de feint: "De houn praette oeral oer, mar op 't lêst, doe sei er: 'Giet de boer noch wolris mei de faem op bêd?' Doe woarde ik sa lulk, dat ik haw him fuort deastutsen."
"Dêr hastû goed oan dien", sei de boer.
Doe hearde hy dat der in man wie, dy koe de hounen praten leare. Hy tocht: dat moest ús houn ek leare.
De boer rôp de feint by him en sei: "Hjir hastû 25 goune, gean dêrmei nei dy man ta dy't de hounen it praten leare kin en nim dan de houn mei dêrhinne.
De feint kaem de jouns wer thús. De boer stie by de hikke op him to wachtsjen.
"Hwat sei dy man?" frege de boer, "koed er 't him leare."
"Ja boer," sei de feint, "hy like my hiel geskikt ta. Oer 14 dagen meije wy wer komme. Mar it mat in protte jild kostje."
"Nou," sei de boer, "dat ha 'k der wol foar oer."
Fjirtsjin dagen letter gong de feint wer hinne. Hy wie de hiele dei op stap. Doe't er de jouns werom kaem, stie de boer al wer by de hekke to wachtsjen.
"Hwat sei er?" frege de boer, "hat er ècht praet?"
"Ja wis en wrachtich hat de houn praet", sei de feint. Hy sei: "Ha jim al kunstmest op 't achterste stikje?"
"Dû mast ophâlde," sei de boer, "koed er al sà prate."
"Jawis", sei de feint. Doe sei er: "Mei fjirtsjin dagen is er klear. Dan kin 'k him mei krije."
14 dagen letter gong de feint wer op stap mei in protte jild yn 'e bûse.
De jouns stienen de boer en de frou allebeide to wachtsjen by de hikke. Dêr kaem de feint oan, mar sûnder houn.
Doe sei de feint tsjin 'e boer: "Ik mat even allinne mei jo prate."
Dat wie goed. Doe sei de feint: "De houn praette oeral oer, mar op 't lêst, doe sei er: 'Giet de boer noch wolris mei de faem op bêd?' Doe woarde ik sa lulk, dat ik haw him fuort deastutsen."
"Dêr hastû goed oan dien", sei de boer.
Onderwerp
AT 1750A - Sending a Dog to be Educated 
AT 1750A - Sending a Dog to be Educated 
ATU 1750A - Sending a Dog to Be Educated.
ATU 1750A - Sending a Dog to Be Educated.
Beschrijving
Een boer had een prachtige hond. Hij had gehoord dat ergens een man woonde die honden kan laten praten. Hij gaf zijn knecht geld mee en liet hem met de hond naar die man toegaan. Die avond wachtte hij hem op. De knecht zei dat het al goed ging maar dat hij nog 2 weken moest wachten en dat het wel veel geld kostte. Na 2 weken werd hij er weer heen gestuurd met meer geld. Die avond wachtte de boer hem weer op. Het dier kon al echte zinnen zeggen, volgens de knecht, maar ze moesten nog eens 2 weken wachten. Toen vertrok de knecht weer met nog meer geld naar de man. 's Avonds kwam hij terug, maar nog steeds zonder hond, De boer en zijn vrouw wachtten hem op. De knecht nam de boer even apart, vertelde toen dat de hond had gevraagd of de boer nog steeds met de meid sliep, waarop de knecht hem had doodgemaakt. De boer vond het een prima oplossing.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1042, verhaal 27 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
27 juni 1973
Sending a Dog to be Educated.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21