CJ104228

Der wie in boer, dy hie twa arbeiders. Middeis sieten se meimankoar om 'e tafel en dan ieten se út ien panne. Mar 't fet roun altyd nei de boer ta. Sa waerd de panne altyd krekt delset.
Doe sei de iene arbeider tsjin 'e oare: "Nou wolle wy fan 'e middei ús part ek ris ha, hear."
"Hoe sille wy dat dan ha?" frege er.
"Dêr rêd ik wol mei", sei de earste. "Ik sil in sterk forhael fortelle, krekt foardat wy bigjinne to iten. Dan mastû sizze: 'Dat liichste'."
Dat wie ôfpraet.
Hja sieten dy middeis wer by de tafel. De panne stie midden op 'e tafel mei 't fet en 't spek foar de boer.
Doe fortelde de iene arbeider in sterk forhael.
De oare sei: "Dat liichste."
Doe sei de earste: "Dat is àl sa wier as dat ik de panne omdraei", en meiiens pakte er de panne beet en draeide him sa dat it fet foar him en syn maet kaem to lizzen.

AT 1568* - The Master and the Servant at the Table    AT 1568* - The Master and the Servant at the Table   

ATU 1568* - The Master and the Farmhand at the Table.    ATU 1568* - The Master and the Farmhand at the Table.   

Een boer heeft twee arbeiders, maar als ze eten, staat de pan altijd zo gedraaid dat de boer al het vet en spek krijgt, en de arbeiders niets. Ze spreken iets af: de een vertelt een sterk verhaal waarop de ander zegt dat hij liegt. Dan zegt de eerste weer dat het zo waar is als dat hij de pan omdraait. En zo komt het spek precies bij hem en zijn maat te liggen.

Collectie Jaarsma, verslag 1042, verhaal 28 (archief Meertens Instituut)

27 juni 1973

The Master and the Servant at the Table

2013-03-01 14:46:21