Hoofdtekst
Der wienen twa poepen by in boer to meanen. It karwei wie omtrint birêdden, de oare deis woenen se nei hûs ta.
Mar de boer sei: Dat bistiet net. Jimme kinne hjoed noait klear komme.
De poepen seinen: Ja, dat rêdde wy wol op.
Wedzje fan net? sei de boer. Doe wedden se om in stik jild.
De poepen bigounen út ein to setten, sa fûleindich as se mar koenen. Hwant sy woenen dy weddenskip fansels graech winne.
De boer krige yn 'e gaten dat se 't oprêdde soenen, mar hy woe de weddenskip net forlieze.
Hy tocht: Hoe mat ik dit ha?
Doe bitocht er hwat. Doe't it kofjedrinkerstiid wie brocht er de beide mannen kofje mei goed hwat wûnderoalje der yn.
Nei 't skoft bigounen de poepen wer to meanen, mar it duorre net lang, doe moest der al ien út 'e broek en even letter de oare ek. En dat gong sa mar troch, dat hja koenen mei gjin mooglikheit avanseare. Dêr wie 't de boer krekt om to rêdden.
Mar doe luts de iene de ûnderbroek út en sei: "Laat schijten wat schijten wil, maar ik maai." En de oare die krekt itselde.
En hja wounen de weddenskip.
Mar de boer sei: Dat bistiet net. Jimme kinne hjoed noait klear komme.
De poepen seinen: Ja, dat rêdde wy wol op.
Wedzje fan net? sei de boer. Doe wedden se om in stik jild.
De poepen bigounen út ein to setten, sa fûleindich as se mar koenen. Hwant sy woenen dy weddenskip fansels graech winne.
De boer krige yn 'e gaten dat se 't oprêdde soenen, mar hy woe de weddenskip net forlieze.
Hy tocht: Hoe mat ik dit ha?
Doe bitocht er hwat. Doe't it kofjedrinkerstiid wie brocht er de beide mannen kofje mei goed hwat wûnderoalje der yn.
Nei 't skoft bigounen de poepen wer to meanen, mar it duorre net lang, doe moest der al ien út 'e broek en even letter de oare ek. En dat gong sa mar troch, dat hja koenen mei gjin mooglikheit avanseare. Dêr wie 't de boer krekt om to rêdden.
Mar doe luts de iene de ûnderbroek út en sei: "Laat schijten wat schijten wil, maar ik maai." En de oare die krekt itselde.
En hja wounen de weddenskip.
Onderwerp
VDK 1559E* - Maaiwedstrijd met purgeermiddel   
Beschrijving
Twee landarbeiders wedden met de boer om geld dat het werk de volgende dag af zal zijn. Ze gaan als een bezetene aan de slag, maar de boer bedenkt een plan om te winnen. Tijdens de koffiepauze doet hij wat wonderolie in hun kopjes. Ze zijn nog niet op het land of de eerste moet al naar de wc. Dat gaat zo aan een stuk door en het werk schiet niet op. Totdat een van de twee zijn onderbroek uittrekt en zegt: "Laat schijten wat schijten wil, maar ik maai." Zo winnen ze toch.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 1050, verhaal 34 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
5 juli 1973
Maaiwedstrijd met purgeermiddel.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
