Hoofdtekst
Yn syn jonge jierren hie Hindrik Pikelhearring forkearing hawn mei in sekere Jantje, mar Jantje hie it útmakke.
Doe naem er wraek. By Jantje har folk hienen se in hoanne en hy wist dat se dy slachtsje soenen. Doe stiel hy gau dy hoanne. Hy makke him dea en yn 'e nacht hong er de poat fan 'e hoanne by Jantsje bûten oan 'e kruk fan 'e doar.
De oare nacht hong er mei in bantsje ek noch de kop fan 'e hoanne oan 'e kruk, mei in briefke der by:
O, mijn lieve Jantje,
ik lach mij slop:
twee hanepoten aan een bandje
en 't laatst de hanekop!
Doe naem er wraek. By Jantje har folk hienen se in hoanne en hy wist dat se dy slachtsje soenen. Doe stiel hy gau dy hoanne. Hy makke him dea en yn 'e nacht hong er de poat fan 'e hoanne by Jantsje bûten oan 'e kruk fan 'e doar.
De oare nacht hong er mei in bantsje ek noch de kop fan 'e hoanne oan 'e kruk, mei in briefke der by:
O, mijn lieve Jantje,
ik lach mij slop:
twee hanepoten aan een bandje
en 't laatst de hanekop!
Beschrijving
Jantje had haar verkering met Hindrik Pikelhearring uitgemaakt. Hij nam wraak door de haan van haar ouders, waarvan hij wist dat die geslacht zou worden, te stelen en te doden. 's Nachts hing hij een poot van de haan aan de buitendeur van Jantje's huis en een briefje met de tekst:
O, mijn lieve Jantje,
ik lach me slap,
twee hanepoten aan een bandje
en 't laatst de hanekop!
O, mijn lieve Jantje,
ik lach me slap,
twee hanepoten aan een bandje
en 't laatst de hanekop!
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 1053, verhaal 2 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
4 augustus 1973
Naam Overig in Tekst
Hindrik Pikelhearring 
Hindrik Pikelhearring 
Hendrik Pekelharing
Hendrik Pekelharing
Jantje
Jantje
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21