CJ105402

In grifformearde boer út Oerterp fortelde ús ris:
Der wie in boer, dy hie in arbeider mei in greate húshâlding. En der waerd froeger net folle fortsjinne, en der woe doe noch gjin bernetaslach ensa.
Doe kom dy arbeider op in moarn op 'e plaets en doe sei er: "De groetnis fan 'e frou en wy ha der wer in jonge soan by."
"Och heden," sei de boer, "al wer in iter en gjin iten?"
Nei forrin fan gâns in skoft tiid doe krige de boer sels ek in jonge soan. It doochde net mei dat bern, it koe der gjin iten en drinken troch krije.
De boer fortelde dat oan 'e arbeider. Doe sei de arbeider tsjin 'e boer: "Nou is 't by jo krekt oarsom as by ús. Hjir is wol iten en 't bern kin 't net trochkrije."
En doe skamme de boer him.

Een gereformeerde boer verteld dat een boer een arbeider had die een groot gezin had. Het gezin had het niet breed. Bij de geboorte van een kind zei de boer: “al weer een eter en geen eten?” Na verloop van tijd kreeg de boer ook een zoon, maar daar ging het niet zo goed mee. De boer vertelde dat aan de arbeider, die antwoordde dat het bij de boer net andersom was als bij hem. De boer schaamde zich toen.

Corpus Jaarsma, verslag 1054, verhaal 2 (archief Meertens Instituut)

5 augustus 1973

Oerterp    Oerterp   

Ureterp    Ureterp   

2013-03-01 14:46:21