Hoofdtekst
It wie yn 'e tritiger jierren, in hiele minne tiid. Der wie in arbeider, dy moest in oare boer ha, mar dat woe him net slagje. Hy hie in greate húshâlding mei sawn bern, en dêr stûke it altyd op. Hy koe noait in oar plak krije. Hy hie in to greate húshâlding mei syn sawn bern.
Doe sei er op 't lêst: "Ik siz, dat ik mar twa bern ha."
En doe krige er in plak.
Doe woarde it maeije en de boer syn feint helle de saak op. Dêr kaem de boer oan. De sawn bern draefden dêr troch 't lege hûs. Doe sei de boer: "Hwat bern binne dit allegear?"
"Dat binne myn bern", sei de nije arbeider.
"Ik miende, dat jo mar twa hienen", sei de boer.
"Ja, dat miende ik ek," sei de arbeider, "mar as jo bigjinne to forhúzjen dan witte jo noait hwer't de rommel allegear wei komt."
Doe sei er op 't lêst: "Ik siz, dat ik mar twa bern ha."
En doe krige er in plak.
Doe woarde it maeije en de boer syn feint helle de saak op. Dêr kaem de boer oan. De sawn bern draefden dêr troch 't lege hûs. Doe sei de boer: "Hwat bern binne dit allegear?"
"Dat binne myn bern", sei de nije arbeider.
"Ik miende, dat jo mar twa hienen", sei de boer.
"Ja, dat miende ik ek," sei de arbeider, "mar as jo bigjinne to forhúzjen dan witte jo noait hwer't de rommel allegear wei komt."
Beschrijving
In de slechte dertiger jaren lukte het een boerenarbeider niet een andere boer te krijgen. Het ketste altijd af op zijn gezin met zeven kinderen. Op het laatst gaf hij op dat hij maar twee kinderen had, waarop het lukte werk te krijgen. Boer komt kijken in het lege huis en ziet zeven kinderen. Boer merkte op dat hij dacht dat de man maar twee kinderen had. Man geeft als antwoord dat hij dat ook dacht, maar bij een verhuizing weet je nooit waar de rommel allemaal wegkomt.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 1056, verhaal 24 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
16 augustus 1973
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21