Hoofdtekst
In doomny dy kom ris op in kear by in pastoar to praten. Doe sei de pastoar tsjin 'e doomny: "De lear giet foar de natuer."
Doomny sei: "Dat kin ik my net bigripe, hwat jo dêr sizze."
"Dochs is it sa", sei de pastoar. "Kom mar ris mei nei myn studearkeamer ta, dan sil ik it jo biwize."
De doomny gong mei nei de studearkeamer.
Doe sei de pastoar: "Jan, kom hier!" Jan, dat wie in dikke, swarte kater, dy't nei de pastoar ta gong.
De pastoar stiek in kears oan en dy die er de kater tusken 'e poaten en doe liet er dy kat him sa byljochtsje, wylst er sitten gong to lêzen.
"Sjogge jo nou wol," sei er tsjin 'e doomny, "dat de lear boppe de natuer giet? Hwant út syn natuer soe de kat it net dwaen. Nou ljochtet er my by."
Doomny koe der net folle fan sizze. Hy sei: "Ik kom moarnjoun wer by jo en dan sil ik it jo oars biwize."
De oare jouns doomny wer nei de pastoar ta.
Doe sei er tsjin 'e pastoar: "Nou matte wy mar itselde ha as justerjoun."
De pastoar rôp Jan wer, de kears waerd wer oanstutsen en de kat ljochte wer by, wylst de pastoar siet to lêzen.
Doe taestte de doomny yn 'e bûse en liet in mûs oer de tafel rinne.
Doe tocht de kater net mear om 't byljochtsjen, mar dat wie rûts, oer de tafel hinne, achter de mûs oan.
Doomny sei: "Dat kin ik my net bigripe, hwat jo dêr sizze."
"Dochs is it sa", sei de pastoar. "Kom mar ris mei nei myn studearkeamer ta, dan sil ik it jo biwize."
De doomny gong mei nei de studearkeamer.
Doe sei de pastoar: "Jan, kom hier!" Jan, dat wie in dikke, swarte kater, dy't nei de pastoar ta gong.
De pastoar stiek in kears oan en dy die er de kater tusken 'e poaten en doe liet er dy kat him sa byljochtsje, wylst er sitten gong to lêzen.
"Sjogge jo nou wol," sei er tsjin 'e doomny, "dat de lear boppe de natuer giet? Hwant út syn natuer soe de kat it net dwaen. Nou ljochtet er my by."
Doomny koe der net folle fan sizze. Hy sei: "Ik kom moarnjoun wer by jo en dan sil ik it jo oars biwize."
De oare jouns doomny wer nei de pastoar ta.
Doe sei er tsjin 'e pastoar: "Nou matte wy mar itselde ha as justerjoun."
De pastoar rôp Jan wer, de kears waerd wer oanstutsen en de kat ljochte wer by, wylst de pastoar siet to lêzen.
Doe taestte de doomny yn 'e bûse en liet in mûs oer de tafel rinne.
Doe tocht de kater net mear om 't byljochtsjen, mar dat wie rûts, oer de tafel hinne, achter de mûs oan.
Onderwerp
AT 0217 - The Cat and the Candle 
AT 0217 - The Cat and the Candle 
ATU 0217 - The Cat with the Candle
ATU 0217 - The Cat with the Candle
Beschrijving
Pastoor zegt tegen dominee dat de leer voor de natuur gaat. Zijn bewijs is dat hij een brandende kaars tussen de poten van een kater zet die hem zo bijlicht bij het lezen. Pastoor zegt dat de kat het bijlichten vanuit zijn natuur nooit zou doen. Dominee heeft er geen antwoord op, maar zegt de volgende avond het tegendeel te komen bewijzen. De volgende krijgt de kat weer de kaars tussen de poten om de lezende pastoor bij te lichten. Dominee haalt dan muis uit de zak en laat die over de tafel lopen. Kat denkt dan niet meer aan bijlichten, maar jaagt achter de muis aan.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 1056, verhaal 25 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
16 augustus 1973
The Cat and the Candle
Naam Overig in Tekst
Jan
Jan
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21