CJ109522

Der wie in boer, dy hie in feint. Dy feint hie in eechje op 'e faem, mar 't woe him noait lukke hwat mei har to bigjinnen. Hy mocht de boerinne ek graech lije.
Op in kear gong de boer mei de feint nei 't lân ta to ploegjen.
Doe sei de boer: "Jan jonge, it is hjir sa wiet, dû mast my de learzens even ophelje."
Jan gong nei de skuorre ta. En doe sei er tsjin 'e faem en de frou: "Ik mat jim beide even topakken ha. Dat hat de boer sein."
Mar se woenen 't net leauwe. "Dat lychstû allegear", sei de boerinne. "Dat hat de boer net sein."
"Kom dan mar ris mei achter yn 'e skuorre", sei Jan. Hja gongen mei him. Doe die Jan de doar iepen en doe rôp er oer de bou: "Ien of allebeide?"
"Allebeide, domme duvel!" raesde de boer werom.
"Nou hearre jimme it", sei de feint.
En doe rekke hy oan 't wurk. De iene naem er ûnder 'e tafel, en de oare boppe op 'e tafel. Dêrby liet er hwat oer de tafel gean.
Doe kom letter de boer yn 'e hûs en doe't dy dat guod op 'e tafel seach, sei er: "As jimme aeijen ite wolle, is my dat bêst, mar dan matte jimme der net mei grieme."
En doe slikke er op hwat der op 'e tafel wie.

Knecht krijgt van boer opdracht om zijn laarzen te halen. Hij zegt tegen de meid en de boerin dat hij van de boer met beide gemeenschap moet hebben. Ze geloven hem niet, maar als de boer op de vraag één of beide antwoordt beide, kan de knecht zijn gang gaan. Met één van de vrouwen heeft hij op tafel gemeenschap, waarbij sperma op tafel blijft liggen. De boer moppert dat het niet past om bij het eieren eten te morsen en likt de tafel af.

Collectie Jaarsma, verslag 1095, verhaal 22 (Archief Meertens Instituut)

6 april 1974

Jan    Jan   

2013-03-01 14:46:21