Hoofdtekst
De duivel en de menschen.
Piet Nieuwenhuize, de Pikduim, was in het midden der negentiende eeuw, met zijn zoon Frans, dè schoenmaker van Ierseke, waar hij op het kerkplein woonde.
Bovensbeste brave menschen waren het, goed rond, goed Zeeuwsch, al gingen ze nog al eens, wat meer dan af en toe, te biere. Dan werden er ook heel wat bruinen gevat, die zoo goed zijn voor de eetlust. 's Morgens tegen een uur of elf begon het; dan wipten ze van den driepoot af, om loopwerk te halen of een schoen te bezorgen en altoos hadden ze het schootsvel voorgebonden; maar ieder wist allang, dat ze een wippertje gingen halen.
De trots van Pikduim was een mooie wingerd, met vroege druiven. Juist had hij de rijpende trossen met papieren zakjes tegen de perebiën beschermd toen op een zondagmorgen bleek, dat al de rijpe druiven gestolen waren.
Eerst meenden ze, dat de jonge jongers het gedaan hadden, hoewel de kwaaie hand ook in het spel kon wezen, en in die laatste meening werd hij door zijn vrienden versterkt.
't Kon natuurlijk wel, dat de jonge jongers het gedaan hadden, maar de meesten van hen hadden ook een wingerd en allen droegen Piet een goed hart toe.
Weldra raakte de vader overtuigd dat het niet pluis was, maar Frans was daar zoo vast niet op, en moest er het zijne van hebben. Avond aan avond hield hij trouw de wacht hij den wingerd. 't Ging de heele week goed, maar 's Zaterdags even na elf, daar scheen iets te naderen. Een geritsel, een geschuifel, geheimzinnig als wat, en plots, daar had je het...
Wat hij eigenlijk gezien en gehoord heeft, heeft hij nooit kunnen vertellen, maar het is in Ierseke een uitgemaakte zaak dat hij den baarlijken duivel heeft ontmoet.
't Was om te stikken, zoo was de lucht plotseling verpest met zwaveldamp, en dat woeste gekrijsch, 't was hem door merg en been gedrongen.
Hoe hij uit dat helsche gedoe was weggeraakt? Loopen kon hij niet, maar hij had het gevoel of gloeiend heete handen hem oppakten en met klompen en al in de bedstee neerkwakten. Heelemaal gekleed lag hij daar.
Piet Nieuwenhuize, de Pikduim, was in het midden der negentiende eeuw, met zijn zoon Frans, dè schoenmaker van Ierseke, waar hij op het kerkplein woonde.
Bovensbeste brave menschen waren het, goed rond, goed Zeeuwsch, al gingen ze nog al eens, wat meer dan af en toe, te biere. Dan werden er ook heel wat bruinen gevat, die zoo goed zijn voor de eetlust. 's Morgens tegen een uur of elf begon het; dan wipten ze van den driepoot af, om loopwerk te halen of een schoen te bezorgen en altoos hadden ze het schootsvel voorgebonden; maar ieder wist allang, dat ze een wippertje gingen halen.
De trots van Pikduim was een mooie wingerd, met vroege druiven. Juist had hij de rijpende trossen met papieren zakjes tegen de perebiën beschermd toen op een zondagmorgen bleek, dat al de rijpe druiven gestolen waren.
Eerst meenden ze, dat de jonge jongers het gedaan hadden, hoewel de kwaaie hand ook in het spel kon wezen, en in die laatste meening werd hij door zijn vrienden versterkt.
't Kon natuurlijk wel, dat de jonge jongers het gedaan hadden, maar de meesten van hen hadden ook een wingerd en allen droegen Piet een goed hart toe.
Weldra raakte de vader overtuigd dat het niet pluis was, maar Frans was daar zoo vast niet op, en moest er het zijne van hebben. Avond aan avond hield hij trouw de wacht hij den wingerd. 't Ging de heele week goed, maar 's Zaterdags even na elf, daar scheen iets te naderen. Een geritsel, een geschuifel, geheimzinnig als wat, en plots, daar had je het...
Wat hij eigenlijk gezien en gehoord heeft, heeft hij nooit kunnen vertellen, maar het is in Ierseke een uitgemaakte zaak dat hij den baarlijken duivel heeft ontmoet.
't Was om te stikken, zoo was de lucht plotseling verpest met zwaveldamp, en dat woeste gekrijsch, 't was hem door merg en been gedrongen.
Hoe hij uit dat helsche gedoe was weggeraakt? Loopen kon hij niet, maar hij had het gevoel of gloeiend heete handen hem oppakten en met klompen en al in de bedstee neerkwakten. Heelemaal gekleed lag hij daar.
Onderwerp
SINSAG 0916 - Kampf mit dem Teufel. 
SINSAG 0916 - Kampf mit dem Teufel. 
Beschrijving
Bij de schoenmaker worden zijn druiven gestolen en zijn zoon gaat waken en komt de duivel zelve tegen, die hem met zijn gloeiende handen oppakt en in de bedstee kwakt.
Bron
J.R.W. en M. Sinninghe: Zeeuwsch sagenboek. Zutphen 1933, p. 167-168
Commentaar
voor 1933
Kampf mit dem Teufel.
Naam Overig in Tekst
Piet Nieuwenhuize
Piet Nieuwenhuize
Pikduim
Pikduim
Frans
Frans
Zeeuws
Zeeuws
Naam Locatie in Tekst
Ierseke
Ierseke
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20