ZEEUW232 - Walachrijn.

Walachrijn.

Als de stad Rome tweehonderd en twintig jaar bestaan had, regeerde er in het graafschap Henegouwen, waar nu de stad Bergen ligt, een vorst die Leo heette, en toen hij gestorven was kozen de Belgen een andere, wiens naam was Walachrijn.
Toen deze Hertog was geworden "tyranniseerde hy seere en verjaeghde uyt den lande al dat van den bloede van den Coninghen was, en de edelen". Velen van hen verzamelden zich te Blandin in Vlaanderen dat nu Gent heet, en versterkten deze stad. Ook stichtten zij de stad Nervien, die nu Doornik genoemd wordt.
Hierop maakte Walachrijn nieuwe wetten en vernietigde alles wat vroegere heeren hadden verordend. Hij beroofde de tempels der goden van hun goud, en schonk dit zijn vrouwen, ook vervulde hij uit hoogmoed en vermetelheid het priesterambt, en bracht God Belus offers. Daarover berispte hem de opperpriester en de toornige Walachrijn wilde.hem ten aanzien van het heele volk dooden. Toen het volk dat zag, stond het op tegen Walachrijn, verdreef hem en de zijnen uit de stad en sloeg vele van zijn dienaren dood. Binnen drie dagen kwam hij met een groote legermacht terug, om de stad in te nemen, maar de burgers boden krachtig weerstand en verdreven hem van hunne muren.
Toen zag Walachrijn in, dat hij niets tegen hen kon uitrichten. Hij ging met al zijn knechten scheep en voer over de zee, tot hij aan een eiland kwam, dat nog woest was en onhewoond.
Daar zette hij zich neer, bedijkte het eiland, en versterkte het met hooge wallen tegen den vloed. Het volk noemde het eiland naar hun Hertog Walachrijn "welcken name duert noch totten dagh van heden, ende 't is tland van Walckeren in Zeelant". In dezen tijd leefden Democritus de philosoof, Judith en Holofernes.

1. Walacrius zegt van Vaernewyck.

[De herinnering aan een Keltische volksplanting is tot sage geworden. Is Belus de Zonnegod die later op Walcheren is aangebeden (Zonnemaire), of is hij den bijbelschen afgod Bel, door een kroniekschrijver in de plaats van een vergeten godennaam gezet. Ik denk het laatste.]

Toen Walachrijn tot hertog werd gekozen, tyranniseerde hij het land en verjoeg de edelen, die zich te Blandin verzamelden. Uiteindelijk kwam het volk tegen hem in opstand en verdreef hem uit de stad. Toen hij deze niet kon terugveroveren trok hij naar het naar hem genoemde, toen onbewoonde eiland Walcheren.

J.R.W. en M. Sinninghe: Zeeuwsch sagenboek. Zutphen 1933, p. 221-222

voor 1574

Marcus van Varnewyck, De historie van Belgis, 1574 (2e druk)

Vaernewyck, Historie van Belgis, L. II, cap. 20. Gouthoven, Chronyke van Hollant, fol. 11d.

Henegouwen    Henegouwen   

Leo    Leo   

Belgen    Belgen   

Walachrijn    Walachrijn   

Nervien    Nervien   

Democritus    Democritus   

Judith    Judith   

Holofernes    Holofernes   

Keltisch    Keltisch   

Rome    Rome   

Bergen    Bergen   

Blandin    Blandin   

Vlaanderen    Vlaanderen   

Gent    Gent   

Doornik    Doornik   

Belus    Belus   

Walcheren    Walcheren   

Zeeland    Zeeland   

2013-03-01 14:46:20