ZEEUW269 - De menschen en de zee

De menschen en de zee

De overstroomingen, die de eilanden soms heelemaal van vorm veranderden, of voor langen tijd deden verdwijnen, moeten wel verschrikkelijk geweest zijn.
In 1014 stegen de golven tot de wolken; bij de vloed van 1170 sloegen ze over de duinen. Steeds spreken de kronieken van vloeden, "zooals er tevoren nooit een is geweest".
.
Ao. 1288. "Al Zeelant verdrunc sekerlike.
Sonder Walchren en Wolfaertsdike."
"Op Sinte Aechten dach, hoort dese nieu maer,
Was Zeelandt deur 't waeter verdreven by naer.
Ao. 1377. 't Landt van Biervliet ende zeventien dorpen, o wach!
Ende die Piete liepen in nae Sinte Maertensdach.

Na den vloed van 1304 "op Sinte Katherinendach" tenslotte "sijn die dijcken so seer gheramponneert, dat die lantlieden den moet verloren gaven, so dat si de macht niet en hadden te slijcken, waerom die grave selve in 't lant van Walcheren quam ende heeftet met die Borsselsce heeren weder beverscht ende bedijct."

TM 2604 - Watersnood    TM 2604 - Watersnood   

In de kronieken over de overstromingen die de zeeuwse eilanden teisterden, wordt steeds gesproken over: "een vloed, zooals er tevoren nooit een is geweest...."

J.R.W. en M. Sinninghe: Zeeuwsch sagenboek. Zutphen 1933, p. 260

1634

Watersnood

Wolfaertsdijke    Wolfaertsdijke   

Sinte Maertensdach    Sinte Maertensdach   

't Land van Biervliet    't Land van Biervliet   

Zeelant    Zeelant   

Zeelandt    Zeelandt   

Sint Katharinendach    Sint Katharinendach   

Sinte Aechten    Sinte Aechten   

Walcheren    Walcheren   

Zeeland    Zeeland   

2013-03-01 14:46:20