OVER0892

Een speelwagentje met jonge luyden keerde van de boerekermis vrolijck nae huys, maer ontrent een uyr gereden hebbende in de schemeravond, gaf de wagen sulcken slinger dat se schier omgevallen hadde. Sij meenden dat het over een hout was, maer het geschreuw der boeren en andere voetgangers dede haer stil houden en toonde haer dat het een mensch hadt geweest daer sij overheen hadden gejaegt, maer alsoo het Job met sijn bult was, (een droncken beest van een lierman) en dat alles sonder schade en weynig quetsing was afgeloopen, raeckte de wagen weer vlot. In dese alteratie vatte een drolligen duyvel sijn vrijster niet swackjes bij 't hooft. Sij schreeuwde en raesde. 'lck betael u nu 't heulen met intres met al. Wij hebben flus over een brug gereden.'

Een wagen met daarin een aantal vrolijke jongemannen rijdt na een boerenkermis vrolijk naar huis, maar na ongeveer een uurtje rijden in de schemeravond, wordt de kar zo door elkaar geschud, dat het lijkt dat hij zal kantelen. De inzittenden menen dat ze over een stuk hout waren gereden, maar door de commotie van omstanders gealarmeerd bekijken ze de zaak nader en zien dan dat ze over een mens zijn gereden. Het blijkt Job te zijn, een gebochelde, dronken lierman, en omdat er verder weinig schade is, wordt de reis vervolgd. Van de consternatie maakt een van de knapen gebruik om zijn vriendinnetje eens goed beet te pakken. Het meisje maakt een hoop kabaal. De jongen heeft zijn antwoord klaar: hij betaalt haar het heulen met rente; ze zijn immers zojuist over een brug gereden. (Zie opmerkingen.)

Aernout van Overbeke, Anecdota sive historiae jocosae. Ed. R. Dekker, H. Roodenburg en H.J. van Rees. Amsterdam 1991.

Derde kwart zeventiende eeuw

Heulen: benaming voor het kussen bij het overrijden van iedere heul of brug, op een speelrit enz. (Woordenboek der Nederlandsche Taal, s.v. heulen (II).) Gezien het feit dat de wagen zojuist over een brug is gereden (de bult van Job de lierman), ziet de jongeman zijn kans schoon.

Job    Job   

2013-03-01 14:46:20