Hoofdtekst
Een ander exempel. Het was een ioncfrouwe, die was zeer boze ende oncuys, alo dat si sundichden mit haren vader. Ende doe die moeder des ghewair wert, doe scout si die dochter daer om. Doe wert die dochter toornich ende vermoorde heymelic die moeder. Doe die vader dat vernam, doe wert hi grootlic toornich op die dochter, also dat si hem oec al slapende vermoerde, ende liep en wech ende wert een openbaer sundersse. Doe quam si eens in eenre kerken, daer men predicte vander ontfarmherticheit ons heren. Doe begonden haer hare sunden te berouwen, ende ghinc totten broeder mit groten berouwe van hoeren zunden, ende biechte alle haer zunden, ende sprac: „Here, is die ontfarmherticheit ons heren also groot als ghi gheseit hebt, so settet mi boete voer mine zunden; die wil ic gheerne doen op die ontfarmherticheit ons liefs heren, want ic gansen hope daer toe heb. Doe sprac die priester: „Coemt weder tot mi naden middaghe. Ic wil mi bedencken wat ic u mach setten: u zunden sijn soe groot; ghi behoevet wel goets raets. Doe sprac si: „O lieve here, twivelt u van mijnre zalicheit?" „Neent, sprac hi, mer ic sette u voer uwe zunde dat ghi mijns beydet tot dat ic ghegheten heb". Die wile dat die broeder at, soe had si soe groten rouwe, dat si starf. Doe die broeder dat vernam, doe wert hi zeer bedroeft daer om, ende bat al den ghemenen volke dat si onzen lieven here baden dat hi hem openbaerde in wat punten dat die ziel waer. Doe quam een stemme van den hemel ende sprac: „Ghi en dorvet voer hoer niet bidden; si en behoeves niet, mer si mach bet voet u bidden, want si is in hemelrijc.
Beschrijving
Een zeer boze en onkuise jonkvrouw zondigt met haar vader. Wanneer de moeder hier achterkomt, legt zij de schuld bij de dochter. Deze wordt hierover zo kwaad dat ze haar moeder vermoordt. De vader reageert woedend, waarop de dochter ook hem vermoordt en vervolgens vertrekt. Ze komt aan bij een kerk waar ze hoort over de barmhartigheid van de Heer. Ze krijgt berouw van haar zonden en vraagt een priester of ze bij hem kan biechten. Deze vraagt haar na de middag terug te komen, omdat hij eerst na moet denken en wil eten. Het berouw van de jonkvrouw is echter zo groot, dat ze sterft terwijl de priester zijn maaltijd nuttigt. De priester heeft er berouw van dat hij haar liet wachten en bidt voor haar ziel. Hij hoort hierop een stem uit de hemel die hem vertelt dat hij niet voor de vrouw hoeft te bidden. Zij is al in de hemel opgenomen.
Bron
De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle 1953, pagina 15-16
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20