OVER1334

Met mijn matres sprekende van alderhande taelen, seyde sij, dat de 'O' in het Italiaens soo heerlijck, de 'E' in het Nederduytsch soo leenig, de 'A' in het Spaens soo volmondig, de 'I' in het Engels soo lievelijck, de 'U' in het Hoochduyts so straf klonck etc. R. 'Prijst wat gij wilt, ik hou het met de leste. De 'U' mag straf wesen of niet, ik wil ons beyde oock wel versekeren, dat ik sonder u niet leven en kan.'

Een man zit met zijn geliefde te praten over verschillende talen. Zij zegt dat de 'O' in het Italiaans zo mooi klinkt, dat de 'E' zo lenig is in het Nederlands, de 'A' in het Spaans zo rond, de 'I' in het Engels zo liefelijk, de 'U' zo streng in het Hoogduits. Daarop zegt de man: 'Je kunt alles nog zo prijzen, ik voor mij houd het op de laatste die je noemde. De 'U' mag dan streng klinken, ik kan je wel vertellen dat ik zonder u niet leven kan.'

Aernout van Overbeke, Anecdota sive historiae jocosae. Ed. R. Dekker, H. Roodenburg en H.J. van Rees. Amsterdam 1991.

Derde kwart zeventiende eeuw

Italiaans    Italiaans   

Nederlands (Nederduits)    Nederlands (Nederduits)   

Spaans    Spaans   

Engels    Engels   

Hoogduits    Hoogduits   

2013-03-01 14:46:20