DEVOOYS014

Daer van leest men eyn exempel van eynre hilliger ionferen, die yn eyn cloester genck, op dat sie dee bet oer ionferscap overmits oitmoedicheit mocht bewaren. Ende want sie van oitmoedicheit selven sick seer verwarp ende wtgaeff off sie geeck wer, soe bevael men oer all dat onreynste, snoyste werck des cloesters, ende sie leyt grote smaheit yn woerden ende werken van den anderen susteren, die sie duck sloegen ende myt schotelwater begoeten. Doe sie dyt lanck myt groter zueticheit gheleden had, ende oick by der susteren taeffelen nyet en satt, noch gheen schoe noch wiele en droch opt hoefft als die anderen, soe apenbaerden sick die hilige engel enen vernoemden vader yn deer woestenyen, ende sprack tot oen: "Gaet yn dat cloester. Daer suldy vynden eyn suster die eenen tee reetenen doeck op oer hoefft hevet, deer leven beter ende hoger is dant dijn, want sie strijt dach ende nacht tegen oer becoringe ende en scheyt nyet van goede". Teer stondt genck de vader myt groeten arbeyt ynt cloester, ende leyt alle die nonnen toe samenne roepen. Doe sie alle quaemen behalven die eene die hie meynden, doe sprack hie: "Sie en sijn noch nyet all hyr". Sy antworden: "Jae vader, sie sijn all hyr, behalve eyn ynder koeken; die is geeck". Doe sprack hie: "Die laet oick toe hants coemen hyr". Doe sie quaem, ende die vader dat teyken op den hovede sach, dat hie van den engel ghehort had, doe voeyl hie needer voer eer voten ende baet dat sie oen benediden wolden. Ende die ander nonnen dat verbeden wolden, ende sachten tot den vader dat on dat nyet en temden, want sie gheeck weer. Doe sprack hie: "Ghy sijt alle ghecken, dan dyt mijn nonne die ick meynde". Ende vertelden all dat oen gheapenbaert was. Doe voellen sie alle der ionferen te voeten, ende baeden vergiffnisse vander smaeheit ende vervolginge die sie oer ghedaen hadden. Ende dee eer die was oer alsoe swaer, dat sy daer nyet langer bliven een wolde, ende toich heymelick en wech op een ander heymelike staet.

Een heilige maagd ging in een klooster, zodat ze haar maagdelijkheid kon bewaren. De andere nonnen denken dat ze bezeten was door de duivel. Zij moest al het onreine werk doen in het klooster en de andere zusters sloegen haar en goten afwaswater over haar heen. Dit verdroeg ze lange tijd. Op een dag openbaarde er een heilige engel aan een woestijnvader. Hij kreeg de opdracht naar het klooster te gaan, omdat daar een zuster dag en nacht tegen haar bekoringen moest vechten. Hij zou haar herkennen aan een gescheurde doek op haar hoofd. De vader ging naar het klooster en liet alle zusteres bij hem komen, ook de zuster met de gescheurde doek. De vader viel voor haar voeten en bad. De andere nonnen baden haar om vergiffenis. De eer was haar zo zwaar dat ze er niet langer kon blijven en ergens anders naartoe ging.

De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle, 1953. Tweede afdeling. Exempelen uit de spegel der susteren. Pagina 13-14

15de eeuw

2013-03-01 14:46:20