DEVOOYS055

Exempel. Het was een edel man, die hadde eenen broeder die versleghen was. Dese edelman quam eens ghereeden ende die man quam ieghen hem die sinen broeder doot gheslaghen hadde, ende hi was sijns machtich. Dese edelman trac sijn swert wte omme desen man doot te slane. Doen dese man dit sach, doen viel hi voer hem ende badt hem ende seide: „Ic bidde di om die bitter doot die god starf om alle menschen wille, dattu mij niet doot en slaes ende dattu laets mijn lijf". Doe trac dese edelman sijn swert tot hem ende en sloech hem niet. Doen seide sijn knape ende versprackenne dat hi om een woerts wille soude laten te wrekenne die doot van sinen broeder. Doen trac die edelman weder sijn sweerts wte omme den man te slane. Doen badt weder die man, ende seide: „Ic bidde u omme dat god di alle dine sonden moete vergheven, dattu mi dit vergheven wils ende mijns lijfs ghenadich wesen". Doen trac die edelman weder sijn sweert tot hem. Doen versprackenne weder sijn cnape, ende seide dat hi gheenen moet en hadde, ende dat hi eenen manliken moet soude maken ende wreken die doot sijns broeders. Doen trac die edelman weder sijn sweert omme desen man te slane. Doen badt weder die man, ende seide: „Ic bidde di omme dat ordeel dat god over alle menschen doen sal, dat dat ghenadichlijc over die gaen moet, dattu mij vergheefs ende mijns lijfs ghenadich sijt". Doen trac die edelman sijn sweert aen hem ende waert weenende, ende seide: „Ic vergheeft di met alre mijnder herten dattu mij mesdaen hebs". Ende die ander man was blide ende ghinc wech. Het gheviel dat dese man ghinc inder kercken ende knielde voer een crucifix, ende daer las hi sine bedinghe. Ende het gheviel dat hi drie warven op stont na der manieren van sijnder bedingen, ende daer knielde een man achter hem die sach dat dat crucifix hem drie warven zeere vriendelike toe neech, telcken dat hi op stont. Maer dese edele man en sach dit niet, maer die man die achter hem knielde, die sach dit. Doen dese eedele man sijn bedinghe ghedaen hadde, doen vraghede hem dese man die dit ghesien hadde, wat goets dat hi ghedaen hadde. Doen seide die edelman: „Ic en weet niet goets dat ic ghedaen hebbe, dan dat ic van desen daghe den dootslach van minen broeder vergheven hebbe". Doen seide hem die man dat hem dat crucifix soe vriendelike drie warven toe gheneghen hadde. Hier eest goet aen te merckenne hoe behaechghelijc dat onsen heere es dat wij onsen even mensche vergheven dat hi ieghen ons mesdaen heeft.

Op een dag komt een edelman de man tegen die zijn broer heeft vermoord. De edelman wilde deze man ook doodslaan. De moordenaar knielde en bad de man dit niet te doen. Tot drie keer toe herhaalde zich het tafereel dat de edelman zijn zwaard trok en de moordenaar knielde en bad. Uiteindelijk vergaf hij de man zijn zonden. God waardeerde het dat de edelman de moordenaar van zijn broer vergeven had.

De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle 1953, pagina 37-38

God    God   

2013-03-01 14:46:20