DEVOOYS057

Exempel. Ende hier afleest men een exempel inder vader boec, dat was een heremite, die levede seer heilichlike. Ende hi was doot der werelt ende hi levede recht een inghelic leven. Ende een hoverdicheit quam in hem, dat hem dochte dat hi goet was. Als die viant dit sach, dat hi dit in hem liet comen, soe versciep hi hem in een seere scoen wijf. Ende hi quam tot desen heremite op eenen avont spade, ende cloppede aen sijn celle, ende scheen zeere moede wesen van gane, ende bat desen heremite dat si mochte sitten in een hoecsken in sijn celle, want si en mochte niet voerder gaen. Ende dese heremite hadde groote compassie op haer, want hi hadde ghewaent dat dese viant een wijf gheweest hadde, ende hi lietse in. Ende doen vraghede haer de hermite hoe si daer ghecomen was. Ende dese scalcke viant die beleit hem met soe subtilen ende vriendelike woerden, dat die hermite recht van binnen beroert waert tot vleescheliken sonden. Ende doen die viant dat sach, doen sprac hi noch vriendelike woerde, ende beroerdenne oec van binnen, dat hi met allen consent daer toe gaf in sijn herte dat hi die wercken met haer doen wilde. Ende hi namse in sinen arm omme die wercken te doene. Ende doen die viant dat sach dat hine verwonnen hadden, doen vloech hi wech, al spottende. Ende daer waren vele andere duvele inde lucht, die alle met hem spotten, ende seiden: „Dit es die heileghe hermite, die een inghelijc leven leide! Nu es hi verwonnen van ons, ende es onse gheselle gheworden". Maer dese arme mensche viel in wanhopen, ende liep wt sijnre cellen ende ghinc inder werelt, ende gaf hem tot allen sonden, ende quam daer toe dat hi bi ghene goede lieden en wilde wesen, noch oec sien, maer hi scouwede dese altoes. Ende aldus levede hi tot dat sine arme ziele van sinen lichame sciet. Ende daer omme en sal hem gheen, mensche verlaten, al es hi in goeden levenne, hi mach altoes vallen, en bewaertenne god niet.

Een heremiet leefde zeer heilig. Dit zag een duivel en hij veranderde zich in een mooie vrouw. 's Avonds laat ging hij naar de heremiet en vroeg of hij bij hem mocht slapen in een hoekje van zijn cel. De heremiet was erg onder de indruk van deze vrouw en raakte in vervoering. De heremiet kreeg gevoelens voor haar en nam haar in zijn armen. De duivel zag dat hij gewonnen had en vluchtte spottend weg. Ook al leidde hij een goed leven, ook de heremiet kan van de goede weg afdwalen.

De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle 1953, pagina 39-40

God    God   

2013-03-01 14:46:20