DEVOOYS075 - II. VAN ENEN KLERC DIE IN QUADER BEGHERHEIT GHEVALLEN WAS.

II. VAN ENEN KLERC DIE IN QUADER BEGHERHEIT GHEVALLEN WAS.

Uit de „Spieghel der Maechden'

In enen nonnen cloester, die gode ontsaghen, ende wel na hore prophessiën leefden, was aen die een side een kerke mit priesteren ende mit clerken gheproevct, ende die den nonnen elc na sijnre boerten inden godliken dienst ende sonderlinghe inder missen pleghen te dienen. Mer als iob seit, doe die kinder gods vergaderden, quam daer een sathanas midden onder, recht als een nuwe judas ende antekerst sprute onder die discupulen cristi. Want een ionc clerc, die van binnen verblint was ende alre scamelheit ende eer sijns staedes vergheten hadde, warp sijn gesicht aen een vanden ioncfrouwen, die der moeder vanden cloester alre meest onderstants plach te wesen, ende alle dinghen mit hoer plach te regieren. Hi veynsde hem scalcliken, ende nam tijt ende stede waer, ende hoe dat hi mitter maghet best te woerde mochte comen, sijn opset ende sijn begeerte hoer allene te openbaren. Si en achtede nerghent op, als een die hoer gheest mit gode verenicht was, ende liever hadde hoer leven dan hoer reynieheit te verliesen. Ten lesten wt verwoetheit sijns sinnes quam hi in, ende ghinc opten dormter op deser nonnen rust stede legghen. Mer dese viantlike boesheit, daer hi mede begrepen was, en woude die godlike gerechticheit niet ongewroken laten. Want hi wort daer hi lach den vianden over gelevert, ende van hem naden lichaem ghedodet. Doe die metten wt was, ende die maechden cristi opten dormter ghingen om een luttel te rusten, bleef dese voerseide maghet als een onder moeder die die dinghen te besorghen hadde, beneden, ende quam te lesten mit eenre lantaernen tot hore stede, daer si onder horen mede susteren plach te slapen. Ende doe si den clerc sach ende kende, ende doot sach legghen, wort si bevende ende versuchtende ende seer vervaert. Ende op dat si mit genen gherufte die ander maechden wt hore rusten niet storen en soude, so swege si al stille, ende ghinc een luttel op een ander stede. Des morghens vro, doet dach was, riep si die nonnen te gader, ende seide hem wat daer god ghewrocht hadde. Hem allen verwonderde van des clercs viantlike vermetelheit. Si loefden den oversten rechter in sinen werken. Si waren herde blide dat dier maghet reynicheit beschermt was. Cort daer na sonder merren wordt dat onreyne dode lichaem wt den cloester gheworpen ende begraven, niet als een clerc of een priester, mer na sijnre verdienten als een viant der reynichheit. Dit bleef den heiligen maechden tot enen exempel, ende tot eenre waerscuwinghe hem selven als te nauwer te hoeden.

In een nonnenklooster was aan de ene zijde een kerk met priesters en clericussen. Zij dienden de nonnen tijdens de diensten en missen. Een jonge clericus was verliefd op een non. Zij wilde liever dood zijn, dan haar reinheid verliezen. Nadat de metten waren afgelopen liep zij met een lantaarn door de gangen en zag de clericus dood liggen. De overste dankte God, omdat zo de reinheid van de non bewaard was gebleven. Het onreine lichaam van de clericus werd buiten het klooster begraven. Niet zoals een normale clericus, maar als een duivel.

De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle 1953, pagina 51-52

15de eeuw

In dit exempel wordt verwezen naar Job 1 vers 6. Mer als iob seit, doe die kinder gods vergaderden, quam daer een sathanas midden onder, recht als een nuwe judas ende antekerst sprute onder die discupulen cristi. [Op de dag dat de hemelingen gewoonlijk hun opwachting maken bij de heer, kwam ook de satan met hen mee.] De metten worden 's nachts gebeden.

God    God   

Job    Job   

Christus    Christus   

Jezus    Jezus   

Judas    Judas   

Heer    Heer   

2013-03-01 14:46:20