Hoofdtekst
IV. HOE SALICHLIJC ENDE ORBERLIJC HET IS TE LIDEN OM GODS WILLE.
Wet dat voer waer dattu dan alder sorghelijcste becoert worts, wanneeer dattu gheen becoringhen en ghevoels. Het was een heilege ioffrouwe, die wart alte langhe ende swaerlijc becoert van den duvel der onsuverheit, ende badt onsen lieven heren, dat hi die becoringhen van haer nemen woude. Ende onse lieve here namse van haer. Ende alsoe vroe als si van deser becoringen verlost was, soe quam die duvel der blasphemiën, ende quelde dese noch vele meer van binnen met quaden ghedachten van den heilighen sacramente, ende met twivel in den kersten gheloeve, ende met anderen vele insprekinghen die onmenschelijc waren. Doe wert si noch meer bedrueft, ende badt onsen here dat hi die becoringen van haer name. Ende hi seide: "Dochter, wetet dat niemant op der eerden die gode behagen wilt, en mach sijn sonder becoringen. Ende daerom soe kiest we[d]er ghi liever hebt: dese leste becoringe te behouden, oft die ierste'. Doe antworde si en seide: "is die wille gods alsoe, soe/bi[d]dic dat ic die ierste becoringen weder crige voer die leste, want al eest dat si ontemmeleec es, si es doch menschelijc, maer die leste en es niet menschelijc, maer si es duvelijc". Doen schede die inghel van haer, ende si wert verlost vander becoringen der blasphemiën, ende creech weder die becoringen der onsuverheit.
Wet dat voer waer dattu dan alder sorghelijcste becoert worts, wanneeer dattu gheen becoringhen en ghevoels. Het was een heilege ioffrouwe, die wart alte langhe ende swaerlijc becoert van den duvel der onsuverheit, ende badt onsen lieven heren, dat hi die becoringhen van haer nemen woude. Ende onse lieve here namse van haer. Ende alsoe vroe als si van deser becoringen verlost was, soe quam die duvel der blasphemiën, ende quelde dese noch vele meer van binnen met quaden ghedachten van den heilighen sacramente, ende met twivel in den kersten gheloeve, ende met anderen vele insprekinghen die onmenschelijc waren. Doe wert si noch meer bedrueft, ende badt onsen here dat hi die becoringen van haer name. Ende hi seide: "Dochter, wetet dat niemant op der eerden die gode behagen wilt, en mach sijn sonder becoringen. Ende daerom soe kiest we[d]er ghi liever hebt: dese leste becoringe te behouden, oft die ierste'. Doe antworde si en seide: "is die wille gods alsoe, soe/bi[d]dic dat ic die ierste becoringen weder crige voer die leste, want al eest dat si ontemmeleec es, si es doch menschelijc, maer die leste en es niet menschelijc, maer si es duvelijc". Doen schede die inghel van haer, ende si wert verlost vander becoringen der blasphemiën, ende creech weder die becoringen der onsuverheit.
Beschrijving
Een juffrouw werd al lang bezeten door de duivel. Zij bad tot de Lieve Heren of hij haar bekoringen wil afnemen. Dat deed hij en daarna kwam de duivel en die kwelde haar nog meer met de kwade gedachten van de heilige sacramenten. Daardoor werd zij nog bedroefder en bad de Heer of hij haar bekoringen wederom wil afnemen. Niemand op aarde mag volgens God zonder bekoringen leven. Daarom laat hij haar de keuze of ze deze of de eerste bekoringen wil hebben. Zij wil haar eerste bekoringen weer terug, want die is nog het meest menselijke.
Bron
De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle 1953, pagina 53-54
Commentaar
15de eeuw
Devote meditatiën. - Van den liden ende van der persecucien hoe dat ons heer gheleden heeft ende al sijn lieve vrienden liden int ynde der werelt. - Van verduldlicheit; hoe salichlijc ende orberlijc het es te liden om gods wille. - Thomas à Kempis, Die mi volghet. (15de eeuw). (Bron: http://athena.leidenuniv.nl/ub/bc/index.php3?c=278)
Naam Overig in Tekst
Gods 
Gods 
Lieven Heren
Lieven Heren
Onse Lieve Here
Onse Lieve Here
God
God
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20