Hoofdtekst
IX.
Aldus lesen wi van enen man, die een ionge maget hadde teenre dochter, geheten maria, die hi boven maten lief hadde. Ende hi hadde enen natuerliken brueder, die gode diende inder woestinen, ende hiet abraham. Dair na gevielt dat dese man ziec wert, ende hi ontboot te hem sinen brueder, den heremijt, ende beval hem al sijn goet ende sonderlinge sijn dochter, die hi wtvercoren hadde. Ende doen hi doot was, ghinc de heremijt ende vercocht alle sijns brueders goet, ende deildet den armen. Ende hi nam met hem sijn nichte, ende leyddese ter woestinen, ende maecte hair een cluysken bi sijnre cellen, dair hijse in sette, ende deylde hair vanden / selven dat hem god verleende. Hier na gevielt dat een iongelinc, die toten heremijt te comen plach, ende des hi behoefde van noottorften te bringen plach wt der steden, ende hi plach deser maecht dicke aen te spreken. Ende met ingevenne des vyants wert si soe zere becoort, dat si wt haren cluysken ghinc met den iongelinc, ende sondichde met hem. Dair na soe lietse de iongelinc. Ende doen si hair nyegerinx met en wist te gheneren, soe ghinc si sitten onder de gemeyn wive, ende verdiende alsoe oncersamlic dair si bi leefde. Ende doen die heremijt sijn nichte also verloren had, die hem sijn brueder, doen hi sterf, soe hertelic bevolen hadde, was hi zeer droeve, ende ghinc wt sijre cellen ende dede aen weerlike cleedere, ende ghinc over al sijn nichte zueken. Ten lesten, doe hijse in menege stede gesocht hadde, soe vant hijse onder andere gemeyne wive sitten in een bordeel. Ende doen hijse sach, ghinc hi tot hair, ende spracse aen ende leyddese in een camere ende bekeerdese weder. De maniere hoe hijse bekeerde, waer wel lanc om scriven. Maer doen hijse bekeert hadde, ghinc si weder met hem ter woestinen, ende hi slootse vaste in een celleken, dat mer een cleyn gatken en hadde, dair hi hair selve doir teken plach te gheven. Dair dede si seven iaer ontsprekelike penitenci. Si en plach niet teten dan water ende broot, ende si sliep op de blote eerde. Si dede der natueren gevoech bi hair in hair celleken. Ende als hair oem hair wilde maken een heynielicheit inder eerden, antwoirde si, dat si liever woude rieken den stanc van haers selfs vuylnisse dan den eyseliken helscen stanc, die si verdient hadde te rieken overmits hair onsuver stinckende leven, dair si soe lange in gedient hadde den vyant. Dese maget wert dair na soe heilich, dat hair oem verwonderde hoe si de penitencie doen mochte. Ende doen si sterf, sach de heremijt hair ziele inde gedaente eenre witter duven op vlieghende te hemele. Ende cort dair na soe openbairde si haren oem in wtermaten scoenre gedaenten, soe dat hi meynde, doen hijse sach, dat ons suete vrouwe had geweest, overmits hair grote clairheit, dair hi af wert soe verscrict, dat hi neder viel ter eerden. Doen sprac hem aen die ziele, ende seide: „Oem, ic bent. En verveert u niet! Ic danc u zeer, want ghi overmits uwer hueden mi behouden hebt, ende in deser gloriën, dair ghi mi in siet. Ende bereit u oic: ghi selt cort coemen inder ewigher gloriën". Ende hi voer cort dair na te hemel wairt.
Aldus lesen wi van enen man, die een ionge maget hadde teenre dochter, geheten maria, die hi boven maten lief hadde. Ende hi hadde enen natuerliken brueder, die gode diende inder woestinen, ende hiet abraham. Dair na gevielt dat dese man ziec wert, ende hi ontboot te hem sinen brueder, den heremijt, ende beval hem al sijn goet ende sonderlinge sijn dochter, die hi wtvercoren hadde. Ende doen hi doot was, ghinc de heremijt ende vercocht alle sijns brueders goet, ende deildet den armen. Ende hi nam met hem sijn nichte, ende leyddese ter woestinen, ende maecte hair een cluysken bi sijnre cellen, dair hijse in sette, ende deylde hair vanden / selven dat hem god verleende. Hier na gevielt dat een iongelinc, die toten heremijt te comen plach, ende des hi behoefde van noottorften te bringen plach wt der steden, ende hi plach deser maecht dicke aen te spreken. Ende met ingevenne des vyants wert si soe zere becoort, dat si wt haren cluysken ghinc met den iongelinc, ende sondichde met hem. Dair na soe lietse de iongelinc. Ende doen si hair nyegerinx met en wist te gheneren, soe ghinc si sitten onder de gemeyn wive, ende verdiende alsoe oncersamlic dair si bi leefde. Ende doen die heremijt sijn nichte also verloren had, die hem sijn brueder, doen hi sterf, soe hertelic bevolen hadde, was hi zeer droeve, ende ghinc wt sijre cellen ende dede aen weerlike cleedere, ende ghinc over al sijn nichte zueken. Ten lesten, doe hijse in menege stede gesocht hadde, soe vant hijse onder andere gemeyne wive sitten in een bordeel. Ende doen hijse sach, ghinc hi tot hair, ende spracse aen ende leyddese in een camere ende bekeerdese weder. De maniere hoe hijse bekeerde, waer wel lanc om scriven. Maer doen hijse bekeert hadde, ghinc si weder met hem ter woestinen, ende hi slootse vaste in een celleken, dat mer een cleyn gatken en hadde, dair hi hair selve doir teken plach te gheven. Dair dede si seven iaer ontsprekelike penitenci. Si en plach niet teten dan water ende broot, ende si sliep op de blote eerde. Si dede der natueren gevoech bi hair in hair celleken. Ende als hair oem hair wilde maken een heynielicheit inder eerden, antwoirde si, dat si liever woude rieken den stanc van haers selfs vuylnisse dan den eyseliken helscen stanc, die si verdient hadde te rieken overmits hair onsuver stinckende leven, dair si soe lange in gedient hadde den vyant. Dese maget wert dair na soe heilich, dat hair oem verwonderde hoe si de penitencie doen mochte. Ende doen si sterf, sach de heremijt hair ziele inde gedaente eenre witter duven op vlieghende te hemele. Ende cort dair na soe openbairde si haren oem in wtermaten scoenre gedaenten, soe dat hi meynde, doen hijse sach, dat ons suete vrouwe had geweest, overmits hair grote clairheit, dair hi af wert soe verscrict, dat hi neder viel ter eerden. Doen sprac hem aen die ziele, ende seide: „Oem, ic bent. En verveert u niet! Ic danc u zeer, want ghi overmits uwer hueden mi behouden hebt, ende in deser gloriën, dair ghi mi in siet. Ende bereit u oic: ghi selt cort coemen inder ewigher gloriën". Ende hi voer cort dair na te hemel wairt.
Beschrijving
Een man had een dochter Maria en een broer Abraham. Toen de man overleed liet hij al zijn bezit achter aan Abraham en hij moest voor zijn dochter zorgen. Abraham was een woestijnvader en verkocht de spullen van de broer en verdeelde het onder de armen. Zijn nicht moest met hem leven in de woestijn. Zij hield die niet vol en vertrok, ingegeven door de duivel, samen met een jongen naar de stad. Zij zondigde en ging in een bordeel werken. De hermiet zocht zijn nicht en nam haar mee terug in de woestijn. Door leefde ze in volledige ascese. Toen ze overleed kwam ze alsnog in de hemel terecht. Ook haar oom ging naar de hemel.
Bron
De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle 1953, pagina 62-63
Commentaar
Het leven in ascese is het geheel afzonderen van de buitenwereld. Het is een soort boetedoening, opoffering waarbij je alle aarde lusten uit je laat verdwijnen en je geheel tot God wijdt.
Naam Overig in Tekst
Maria 
Maria 
God
God
Heer
Heer
Abraham
Abraham
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20