OVER1378

De schout van Schevelingh, Dirck van der Hoeck, kreeg gasten tot sijnent. Sij eyschten een pints roemer van sijn beste wijn. Hij bragt se selfs boven. R. ‘Wel nu, heer schout, proeft u eygen wijn eens.’ R. ‘Dat sal ik wel doen. Dit is dan de wellekomst van de vrienden.’ Daermee soop hij het schoon uijt. ‘Wel, wat duyvel is dat te seggen.’ R. ‘Het laken was soo taey, het wou niet scheuren.’

De schout van Scheveningen, Dirk van der Hoek, krijgt gasten. Die vragen om een beker van zijn beste wijn. Hij haalt zelf een kan naar boven en de gasten nodigen hem uit die wijn eerst zelf maar eens te proeven. Dat doet hij, en drinkt op die gastvrijheid van de vrienden. Van de inhoud van de kan laat hij niets over. De gasten vragen verbaasd af wat dat nou te betekenen heeft. Zijn antwoord: 'Het laken was zo sterk, dat het niet scheuren wilde.' (Zie opmerkingen.)

Aernout van Overbeke, Anecdota sive historiae jocosae. Ed. R. Dekker, H. Roodenburg en H.J. van Rees. Amsterdam 1991

Derde kwart zeventiende eeuw

Of hier nog een dubbele betekenis achter zit, is niet duidelijk. De strekking is in ieder geval dat hij zich niet kon losmaken van de kan en de wijn.

Schevelingh    Schevelingh   

Dirck van der Hoeck (Dirk van der Hoek)    Dirck van der Hoeck (Dirk van der Hoek)   

2013-03-01 14:46:20