Hoofdtekst
Waarnaar zoeken de varkens?
Toen de pannekoekenpan versleten was, en alleen
nog maar voor oud-roest te verkoopen, ging de
boer uit, om op de markt een nieuwe te koopen,
en al gauw vond hij er een, die hem beviel, want ze
schitterde in 't zonlicht en geen spatje viel erop te bekennen.
daarom kocht hij de pan en hij ging er mee naar huis,
maar hij vond de boerin niet, want ze was uitgegaan. Maar
de boer had zin in een pannekoek, want hij had vreese-
lijken honger en pannekoeken zijn lekker, vooral met suiker
bestrooid. O! wat had de boer een zin. Hij nam het hout
en stak het vuur aan, en toen maakte hij het beslag en
hield de pan boven het vuur. O! wat begon die pannekoek
te sissen. En toen de pannekoek aan de onderzijde
gaar was, wilde de boer de pannekoek omdraaien, maar
omdat hij nog nooit gebakken had, ging dat ook niet
goed, en de pannekoek viel op den grond. En de deur
stond open.
"Wacht!" dacht e pannekoek, "dat is een beste gelegen-
heid, om er eens buiten te komen en wat van de wereld
te zien!" Daar begon de pannekoek te loopen, te loopen,
zoo hard als een paard. Ze had al een heel stuk afgelegd,
toen kwam zij een haas tegen. "Goedemorgen!" zei de
haas. "Goedemorgen!" zei de pannekoek. "Mag ik je
niet eens opeten?" "Ben je mal, ik zeg je liever
goedendag!" En meteen ging de pannekoek weer aan den
haal, veel vlugger dan hazen kunnen loopen, Ze had dan
een einds weegs afgelegd, toen kwam zij een vos tegen,
die heel vriendelijk deed. "Goedemorgen!" zei de vos.
"Goedemorgen!" zei de pannekoek. "Willen we een
beetje gaan wandelen?" vroeg de vos. "Voor geen geld
ter wereld", zei de pannekoek. "Alleen is beter dan twee.
Het beste hoor!" En daar ging de pannekoek voort te
rollen, dat het iedereen, die het zag, groen en geel
voor de oogen moest worden. Daar lag aan den weg
zoo'n groot, vet varken. "Goedemorgen!" knorde het.
"Goedenmorgen", zei de pannekoek met een fijne
stem. "Wat zeg je?" vroeg 't varken. "Ik zeg goeden-
morgen!' zei de pannekoek. "Ik kan je niet verstaan aan
deze kant", zei het varken. "Ik ben wat doof sinds mijn
geboorte. Vreeselijk! Vreeselijk! Wil je niet aan den
anderen kant komen?" "Jawel", zei de pannekoek, en ze
kwam aan den anderen kant. Juist wilde ze herhalen:
goedemorgen!" toen zie het varken: "hap", maar zoo
gauw kon het niet happen, of tenminste de helft van de
pannekoek wist nog in den grond te rollen, diep, dieper,
almaar dieper.
Maar het varken vond de pannekoek zóó
lekker, dat het overal naar de verdwenen helft ging zoeken.
Met zijn snuit wroet het in de aarde, zoekt, zoekt, zoekt,
zonder ooit te vinden. En als jullie een varken zoo ziet
zoeken, zoeken, zoeken, wroeten in alle hoeken, weet ge
waarom. Het is om de pannekoek begonnen! Daarom
wroeten alle varkens.....
Toen de pannekoekenpan versleten was, en alleen
nog maar voor oud-roest te verkoopen, ging de
boer uit, om op de markt een nieuwe te koopen,
en al gauw vond hij er een, die hem beviel, want ze
schitterde in 't zonlicht en geen spatje viel erop te bekennen.
daarom kocht hij de pan en hij ging er mee naar huis,
maar hij vond de boerin niet, want ze was uitgegaan. Maar
de boer had zin in een pannekoek, want hij had vreese-
lijken honger en pannekoeken zijn lekker, vooral met suiker
bestrooid. O! wat had de boer een zin. Hij nam het hout
en stak het vuur aan, en toen maakte hij het beslag en
hield de pan boven het vuur. O! wat begon die pannekoek
te sissen. En toen de pannekoek aan de onderzijde
gaar was, wilde de boer de pannekoek omdraaien, maar
omdat hij nog nooit gebakken had, ging dat ook niet
goed, en de pannekoek viel op den grond. En de deur
stond open.
"Wacht!" dacht e pannekoek, "dat is een beste gelegen-
heid, om er eens buiten te komen en wat van de wereld
te zien!" Daar begon de pannekoek te loopen, te loopen,
zoo hard als een paard. Ze had al een heel stuk afgelegd,
toen kwam zij een haas tegen. "Goedemorgen!" zei de
haas. "Goedemorgen!" zei de pannekoek. "Mag ik je
niet eens opeten?" "Ben je mal, ik zeg je liever
goedendag!" En meteen ging de pannekoek weer aan den
haal, veel vlugger dan hazen kunnen loopen, Ze had dan
een einds weegs afgelegd, toen kwam zij een vos tegen,
die heel vriendelijk deed. "Goedemorgen!" zei de vos.
"Goedemorgen!" zei de pannekoek. "Willen we een
beetje gaan wandelen?" vroeg de vos. "Voor geen geld
ter wereld", zei de pannekoek. "Alleen is beter dan twee.
Het beste hoor!" En daar ging de pannekoek voort te
rollen, dat het iedereen, die het zag, groen en geel
voor de oogen moest worden. Daar lag aan den weg
zoo'n groot, vet varken. "Goedemorgen!" knorde het.
"Goedenmorgen", zei de pannekoek met een fijne
stem. "Wat zeg je?" vroeg 't varken. "Ik zeg goeden-
morgen!' zei de pannekoek. "Ik kan je niet verstaan aan
deze kant", zei het varken. "Ik ben wat doof sinds mijn
geboorte. Vreeselijk! Vreeselijk! Wil je niet aan den
anderen kant komen?" "Jawel", zei de pannekoek, en ze
kwam aan den anderen kant. Juist wilde ze herhalen:
goedemorgen!" toen zie het varken: "hap", maar zoo
gauw kon het niet happen, of tenminste de helft van de
pannekoek wist nog in den grond te rollen, diep, dieper,
almaar dieper.
Maar het varken vond de pannekoek zóó
lekker, dat het overal naar de verdwenen helft ging zoeken.
Met zijn snuit wroet het in de aarde, zoekt, zoekt, zoekt,
zonder ooit te vinden. En als jullie een varken zoo ziet
zoeken, zoeken, zoeken, wroeten in alle hoeken, weet ge
waarom. Het is om de pannekoek begonnen! Daarom
wroeten alle varkens.....
Onderwerp
AT 2025 - The Fleeing Pancake 
AT 2025 - The Fleeing Pancake 
ATU 2025 - The Fleeing Pancake.
ATU 2025 - The Fleeing Pancake.
Beschrijving
Varkens wroeten in de grond omdat ze op zoek zijn naar de helft van de pannekoek die zich in de grond wist te rollen nadat een varken een helft had weten op te eten.
Bron
J. Cohen. Nederlandsche Sagen en Legenden II. Zutphen, 1919. p. 304-305
Commentaar
1919
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20