Hoofdtekst
Sint Oda, de Schotsche koningsdochter, de blindgeborene, had de mare bereikt, dat bij het lichaam van Sint Lambertus te Luik mirakelen gebeurden. Zij vroeg aan haar ouders verlof om een bedevaar te doen naar het graf van den Heilige. Zij ging met haar geleide op reis, totdat zij de kerk van Sint Lambertus zagen, toen liet zij zich uit den wagen tillen, deed een innig gebed en van dat uur af aan was zij ziende. Zij dankte 0. L. Heer en Sint Lambertus en liet op de plaats, waar zij het gezicht kreeg, een kapel bouwen. Later, toen haar ouders haar wilden uithuwelijken, verliet zij Schotland heimelijk en deed een pelgrimsreis naar Rome. Vervolgens vestigde zij zich te Venrade in de afzondering van het Peelland, want zij wilde haar zuiverheid bewaren en de bruid van Jezus zijn. Maar daar maakten de jonkers uit de buurt het de mooie Heilige zoo lastig, dat zij deze plaats verliet. Zij vertrok naar Merselo en toen zij kwam op den berg bij den windmolen tusschen Ray en Merselo keek zij nog eens treurig om naar het dorp Venrade, waar zij zoo gaarne was gebleven. Dan knielde zij neer en bad God, dat Venrade nimmer verwoest of verbrand of door de pest mocht worden bezocht en dat het degenen, die de plaats zouden overlast aandoen, niet goed zou vergaan. De berg heet nog de "omziende berg" of de "berg van het omzien". En daar staat nog een beeld uit hout gesneden, ter herinnering aan Sint Oda's gebed. De Heilige trok nu naar Weert, waar zij te Boshoven verbleef. De vader van de Heilige, die haar tot dan toe vergeefs had gezocht, kwam eindelijk ook te Weert aan en nam zijn intrek in het hoekhuis links, als men van de Markt de Molenstraat inslaat. Toen hij een geldstuk liet wisselen, merkten de bewoners hem op, dat zij eenige dagen te voren een dergelijke munt hadden ontvangen van een vrouw. Hij begreep, dat dit zijn dochter moest zijn. Hij deed onderzoek, waar de bedoelde vrouw zich bevond en begaf zich naar Boshoven. Maar bet Weerterbosch was daar zoo uitgestrekt, het stond van daar tot ver in Brabant, dat de Schotsche koning zijn dochter wel nooit had gevonden, indien zich boven in de kruinen van de boomen, waaronder de Heilige verblijf hield, niet een menigte eksters had verzameld en door haar gesnap de aanwezigheid van Oda aan haar vader hadden bekend gemaakt.
Om dit feit wordt de Heilige steeds met een ekster op de hand afgebeeld en houden zich de eksters niet meer op en nestelen zij niet meer in het Weerterbosch. Toen haar vader weer was vertrokken, vestigde Oda zich te Sint Oienrade (Sint Oedenrode) aan den anderen kant van de Peel. Die plaats ontleent aan de Heilige haar naam.
Onderwerp
TM 2601 - Hoe het dorp (de stad, heuvel, straat, een plek of het stuk land) aan z'n naam is gekomen   
Beschrijving
Bron
Commentaar
Naam Overig in Tekst
Lambertus   
Onze lieve heer   
Venrade   
Jezus   
Merselo   
God   
Schots   
Sint-Orenrade   
Peel   
omziende berg   
Schots   
Naam Locatie in Tekst
Oda   
Luik   
Romen   
Peelland   
Ray   
Weert   
Boshoven   
Markt   
Molenstraat   
Weerterbosch   
Brabant   
Sint-Oedenrode   
Schotland   
Venray   
