Hoofdtekst
Het was een mechteghe vrouwe, die alte gherne gheprueft hadde, hoe onser liever vrouwen te moede was, doen si haren lieven sone Ihesum verloren hadde. Ende si dachte altoes op godlike dinghen, ende hoe si onsen lieven here behaghen mochte, ende soe doen dat hem ghenuechde. Ende het gheviel dat si op een tijt ghinc op haer casteel, om dat si haer gheven soude tot goeden ghedachten. Ende si waert dinckende op dat zuete kindeken Ihesus, ende op dat wee dat Maria sijn lieve moeder hadde. Ende si creech soe grooten begherte om te ghevoelene hoe Maria haer ghevoelen mochte, doen si Ihesus verloren hadde. Doen si dus in alsoe grooter begherten een stucke gheweest hadde, soe quam bi haer een alte scoonen zueten kindekijn, ende ghinc met haer spelen, helsen ende cussen, ende liep onder haren mantel, ende dan liept hem berghen, ende dan quaemt weder tot haer. Hier in hadde die maghet soe grooten ghenuechte, dat haer dochte dat haer herte van grooter minnen scoren soude. Ende dus speelde si soe langhe metten zueten kinde Ihesus, dat bider etentijt was. Ende doen verloes si dat zuete kindekijn met allen, ende en saechs niet meer. Doen was si in soe grooten drucke ende yamerheiden, dat si haer niet ghestellen en conste: si riep al op haer kint. Tghesin quam tot haer, ende seyde datsi eten quame, want men verbeyde metter maeltijt na haer, ende die spijse was al ghereet. Sij antworde, si en mocht niet comen, want si hadde haer kint verloren. Die boden keerden weder omme met grooten verwonderen, want si wisten wel dat haer vrouwe noch een goede maghet was, ende en hadden noeyt van manne ghehoort. Corts daer na soe ghinghen noch die cnapen tot haer, ende seyden dat si ter maeltijt queme, want si waren zeer bescaemt voer die lieden die daer comen waren ter maeltijt, die alle nae haer wachten. Ende oec waren si zeer haestich, want si hadden vele te doene. Maer wat men haer seyde, si en achtes niet; sij riep al dat si haer kint verloren hadde, si en soude niet comen. Ende alsoe lach si drie daghe te bedde, ende riep: ,,Mijn kint! Wat salic doen, dat ic mijn kint verloren hebbe !" Doen meynde al dat ghesin, dat haer vrouwe al bedwelmt ende in frenesiën ghevallen ende gheweest hadde, ende van grooter scaemten soe en dorsten sijs nyemant ghewaghen. Met nochtan soe vernaemt een heylich vader, ende quam te haer ende seyde: ,,O lieve ioffer, want ghi beghert ende ghebeden hebt onsen lieven here, dat ghij u mocht ghevoelen soe Maria die lieve moeder Goods haer ghevoelde, doen si haer lief kint verloren hadde, soe hevet u die suete Ihesus laten ghevoelen. Ende daer om staet op ende gaet eten, ende sijt wel te vreden". Doen die goede maghet dat hoorde, soe seyde si: ,,Is dat alsoe, soe willic hem meet minnen ende lief hebben dan ic oeyt dede. Ende als ic meet met hem spele, ic sal hem soc vast houden, dat hi mi soe niet ontgaen en sal". Ende die maghet stont op al ghenesen, ende ghinc blijdelijc sitten eten. Ende si hadde van dier tijt voert noch veel meer mynnen tot onsen lieven here dan si ghedaen hadde, ende sterf salichlijc, ende si ghebruyct nu God volcomelijc in die ewighe glorie, dwelc ons allen verleenen moet dat zuete hemelsche lamken, dat vanden hemele om ons hier neder quam. Amen.
Beschrijving
Een machtige vrouw wil graag het verdriet voelen dat de maagd Maria moet hebben gevoeld toen zij haar zoon verloor. Ze krijgt een kind op bezoek, dat met haar knuffelt en speelt. Na een poosje verdwijnt het kind weer en de vrouw is ontroostbaar. Tot ze te horen krijgt dat het kind Jezus was, gezonden om haar het verdriet van de maagd Maria te voelen.
Bron
De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle, 1953 pagina
80-81
80-81
Naam Overig in Tekst
Jezus   
Maria   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
