Hoofdtekst
Eene ghehuwede vrauwe starf, ende so was van een goet leven. Ende dese sach ic in cleene pine ende also trecken tot der glorien sonder hende, daer ic mi of verblide. Hoere meeste sonden waren dat so plach onjonste te houden in haer herte, quaelike te spreken van die haer onrecht daeden, mer dat hate so, ende beweende so in haer selven. Maer so en const niet verwinnen omme haere onvolmaectheit. So bernde in haer ghebet van devociën. So oufende de pilgrims ende gaf den aermen boven haeren macht. Ende van anderen werken der ontfaermherticheit. Ende voer haere doot was so ghepurgiert van haeren sonden mit eender groeter ziecten. Ic sach dat die buten maeltijt hadde ghegheten wt den lochtinc cruyt, niet omme medecine, maer omme ghenouchte, dat si daer voere bernende colen moesten eeten, al weenende. Omme onghemannierde lachen worden sij gheslaghen. Omme ydel woerden worden sij in haer aensicht gheslaghen. Omme ydele ende wilde ghedachten worden sij ghestelt in groete tempeesten vander lucht. Omme onghemannierde weezen worden sij met yseren banden ghebonden ende die banden waren vierich. Omme ydele teekene worden hare vingheren ghevilt of met slaeghen ghebroken. Omme wildelic te loepene worden haere leden de een teghen de andere gheworpen. Onpuer ende ongheestelic woerden worden ghepint als hoeftsonden welna. Ghebroken beloeften sonderlinghen, die in perikel beloeft waren, de worden ghepint mit onsprekelike pinen. Ende die plaghen te glorieren in schone vingherkens, de moesten daer omme ghedoghen zeere zwaere pinen.
Beschrijving
Een zondige vrouw wordt na haar dood gestraft. Voor al haar zonden krijgt zij een aparte foltering, die elk overeenstemmen met de daad.
Bron
De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle, 1953 pagina 109
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20