Hoofdtekst
Kruusstee
Ain van de aldermooiste boerenploatsen in Oskerd hait ruusstee. Jeder kind kin joe vertellen, woar dij noam vandoan komt.
Veur joaren, dou der nòg hail gain dieken wazzen, was ter 'n aarbaider bie zummerdag op 't laand aan 't waark. De zun scheen in de blaauwe locht en 't wotter van de zee was net zo helder as de locht. Waar is 't din in de weeld zo mooi as bie ons in 't laand?
Wat is dat daargunders op 't Wad? prakkezaaierde aarbaider. Hai zag hail in de verte 'n ding, dat helder wit was, drieven op de zee.
Dou 't dichter bie kwam, zag e dat ter twij grode swoanen wazzen, dij liekbendig op 't laand aanswommen, mit wat tussen heur in, dat donker was. Dat was 'n swaart hòlten kruus.
'n Zetje loater was 't aan waal, en aal 't vòlk zag dat de baaide swoanen wit vleugels klapten en weer weg vlogen.
't Kruus lag ter aan kaant van de zee. Dat kon der onmeugelk blieven; as de vloud opkwam, spuilde 't ja weer weg. En ze wollen 't veul te geern hòlden. Ze annaaierden, der mos 'n kerk baauwd wòrden op dat aigenste stee. Mor dat kan doar ook nait; was ter veuls te leeg en te nat.
Dou hebben ze twee widde òzzen veur 'n boerenwoagen spand; dij mozzen 't kruus bringen op 't stee, doar 't heurde. Mìnsken wozzen 't nait; din mos dat stomme goud 't mor waiten.
Hail stoadeg aan trokken de òzzen de woagen, net zo verzichteg as de swoanen 't kruus over zee bròcht haren. Aal 't volk ter achteraan, nijschiereg woar 't wezen mos. De òzzen wozzen 't pad; ze huilen stil veur 't òlle klooster van Wietwerd en deden gain stap meer. Zo is 't kruus in 't klooster komen en doar ook aaltied bleven, zo laank as 't klooster der stoan het.
De plek doar 't kruus aan laand kwam, dat was Kruusstee: Loater is der 'n ploats op zet, dij kon vaaileg stoan achter de zeediek.
Ain van de aldermooiste boerenploatsen in Oskerd hait ruusstee. Jeder kind kin joe vertellen, woar dij noam vandoan komt.
Veur joaren, dou der nòg hail gain dieken wazzen, was ter 'n aarbaider bie zummerdag op 't laand aan 't waark. De zun scheen in de blaauwe locht en 't wotter van de zee was net zo helder as de locht. Waar is 't din in de weeld zo mooi as bie ons in 't laand?
Wat is dat daargunders op 't Wad? prakkezaaierde aarbaider. Hai zag hail in de verte 'n ding, dat helder wit was, drieven op de zee.
Dou 't dichter bie kwam, zag e dat ter twij grode swoanen wazzen, dij liekbendig op 't laand aanswommen, mit wat tussen heur in, dat donker was. Dat was 'n swaart hòlten kruus.
'n Zetje loater was 't aan waal, en aal 't vòlk zag dat de baaide swoanen wit vleugels klapten en weer weg vlogen.
't Kruus lag ter aan kaant van de zee. Dat kon der onmeugelk blieven; as de vloud opkwam, spuilde 't ja weer weg. En ze wollen 't veul te geern hòlden. Ze annaaierden, der mos 'n kerk baauwd wòrden op dat aigenste stee. Mor dat kan doar ook nait; was ter veuls te leeg en te nat.
Dou hebben ze twee widde òzzen veur 'n boerenwoagen spand; dij mozzen 't kruus bringen op 't stee, doar 't heurde. Mìnsken wozzen 't nait; din mos dat stomme goud 't mor waiten.
Hail stoadeg aan trokken de òzzen de woagen, net zo verzichteg as de swoanen 't kruus over zee bròcht haren. Aal 't volk ter achteraan, nijschiereg woar 't wezen mos. De òzzen wozzen 't pad; ze huilen stil veur 't òlle klooster van Wietwerd en deden gain stap meer. Zo is 't kruus in 't klooster komen en doar ook aaltied bleven, zo laank as 't klooster der stoan het.
De plek doar 't kruus aan laand kwam, dat was Kruusstee: Loater is der 'n ploats op zet, dij kon vaaileg stoan achter de zeediek.
Onderwerp
SINLEG 0253 - Kreuze erscheinen an der Kirchtür und können nicht entfernt werden.   
Beschrijving
Twee zwanen brengen een grote houten kruis aan land. Ossen brengen het kruis naar een klooster.
Bron
Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p. 96
Commentaar
1930
Kreuze erscheinen an der Kirchtür und können nicht entfernt werden & SINLEG 0046, Ochsen (Kühe, Stiere) zeigen, ohne Geleit, den Bauplatz an
Naam Overig in Tekst
Kruusstee   
Oskerd   
Wietwerd.   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
