Hoofdtekst
Griet Koenes
Veur joaren, dou Muntjeziel nòg aan zee lag, woonde op ploats stoef aan 't loug Griet Koenes, 'n hail kwoad wief, dij 't mit de duvel huil. Ja, voak was zai de òl vìnt nòg te kwoad of.
Op 'n keer was 't zo slim, dat het begunde de duvel te verdraiten; hai pakte heur beet en kneep heur dood.
Muntjezielsters wollen heur nait op 't kerkhòf hebben. Mor woar din der mit hìn?
Der wör annaaierd, dat 't liek zol in zee bròcht wòrden. Twij beste peerden veur de woagen, 'n drieste knecht ter op, dij zol heur 'n mooi ìndje 't Wad oprieden.
De peerden luipen aingoal deur, mor op 't Wad was t net òf de vracht aal aan swoarder wör.
Mor de knecht juig deur. 't Benaauwde swait brak hom oet, dou e om keek; der zat wat swaarts op 't liek!
Hai sprong van woagen òf, en luit Griet in de zee glieden. Hai was bliede, dat e heur kwiet was, en de peerden luipen haard genog weerom.
De Muntjezielsters was 't glad roem tou, nou ze weer onder aigen volk wazzen. Zo mainden ze te mìnzent, mor 't kwam aans oet.
Nou Griet nait op 't kerkhòf mog, spoukt ze, en wil ze vroak nemen. Ze wil weer noa de ploats, en ze komt ter ook. Haard gaait 't nait; ze komt aal joar mor ain hoantree veuroet.
Ze is nou al dicht aan kerk tou, en ain keer komt ze wis en zeker weer op heur òlle gerechteghaaid;
O Muntjeziel, hou zel 't die din vergoan?
(Zie 'Groningen' , 1926, 115; en G. V. 1919, 154.)
Deze overlevering is zéér bekend, en heeft misschien een historise achtergrond. Griet zou namelik de Hervorming toegedaan geweest zijn en daarom vertelde het bijgelovige volk dat ze 't met de Duivel hield.
Veur joaren, dou Muntjeziel nòg aan zee lag, woonde op ploats stoef aan 't loug Griet Koenes, 'n hail kwoad wief, dij 't mit de duvel huil. Ja, voak was zai de òl vìnt nòg te kwoad of.
Op 'n keer was 't zo slim, dat het begunde de duvel te verdraiten; hai pakte heur beet en kneep heur dood.
Muntjezielsters wollen heur nait op 't kerkhòf hebben. Mor woar din der mit hìn?
Der wör annaaierd, dat 't liek zol in zee bròcht wòrden. Twij beste peerden veur de woagen, 'n drieste knecht ter op, dij zol heur 'n mooi ìndje 't Wad oprieden.
De peerden luipen aingoal deur, mor op 't Wad was t net òf de vracht aal aan swoarder wör.
Mor de knecht juig deur. 't Benaauwde swait brak hom oet, dou e om keek; der zat wat swaarts op 't liek!
Hai sprong van woagen òf, en luit Griet in de zee glieden. Hai was bliede, dat e heur kwiet was, en de peerden luipen haard genog weerom.
De Muntjezielsters was 't glad roem tou, nou ze weer onder aigen volk wazzen. Zo mainden ze te mìnzent, mor 't kwam aans oet.
Nou Griet nait op 't kerkhòf mog, spoukt ze, en wil ze vroak nemen. Ze wil weer noa de ploats, en ze komt ter ook. Haard gaait 't nait; ze komt aal joar mor ain hoantree veuroet.
Ze is nou al dicht aan kerk tou, en ain keer komt ze wis en zeker weer op heur òlle gerechteghaaid;
O Muntjeziel, hou zel 't die din vergoan?
(Zie 'Groningen' , 1926, 115; en G. V. 1919, 154.)
Deze overlevering is zéér bekend, en heeft misschien een historise achtergrond. Griet zou namelik de Hervorming toegedaan geweest zijn en daarom vertelde het bijgelovige volk dat ze 't met de Duivel hield.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
Beschrijving
Griet Koenes uit Muntjeziel heulde met de duivel. Toen ze stierf, wilde niemand haar op het kerkhof hebben. Ze besloten haar met paar en wagen naar de zee te brengen. Sindsdien spookt Griet en wil zij wraak nemen. Ze komt heel langzaam dichterbij Muntjeziel en zal er ooit haar wraak nemen.
Bron
Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p. 110
Commentaar
1930
Andere Tote spuken.
Naam Overig in Tekst
Griet
Griet
Koenes
Koenes
Muntjeziel
Muntjeziel
Hervorming
Hervorming
Duivel.
Duivel.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20