Hoofdtekst
Störtenbeker
Störtenbeker wol as kwoajong al nait om liek. Dou wol e zeerover wòrden, en gong noa Geuchie Mechail, dij doudestieds op de Noordzee omspoukte.
Goud, zee Geuchie, mor most eerst 'n iesdern ket oet nkander trekken.
Dat was veur Störtenbeker mor even zo veul, en dou wör e vot aannomen. Van dij tied òf was ter gain schip op zee meer vaaileg. Heur hool haren ze in Oost Fraisland: Doar hebben ze 'n hoge toren baauwd; aan ain kaant was 't dak van koper, aan aander kaant van laai; din wozzen ze aaltied hou ze sturen mozzen, en 'n aander kon nooit over 't Wad komen.
Houdat Störtenbeker zien noam anliek was, dat wait gain mìnsk. Hai haitte nou noa zien grode beker, dij e in ainmoal leeg drinken kon, en din ondersteboven op toavel zette.
As e din weer ain gevangen nomen haar, din mos dij 'n hoge lospries betoalen. Aans wör e over boord smeten. Mor hai mog in 't levent blieven, as e de grode beker ook in ainmoal leeg drinken kon. Dat is mor ain keer gebeurd. 'n Grunneger kon 't ook, en dou mog e vrij, en zien beker mitnemen. Dou e weer in Stad kwam, luit e der op zetten:
Ick, Jonker Sissinga van Groninga,
Dronk deze henza
In één flenza
Door mijn kraga
In mijn maga.
De beker mout ter nòg touhòlden.
Störtenbeker haar aaltied 'n geloksbonkje onder zien wams. Zo laank as e dat mor bie hom haar, konden ze hom nait doodsloagen, en ook nait dood¬schaiten. Dou dat verroaden was, hebben de Hambörgers 'n kriegslist bedòcht. Mit 'n hail klaain schipke bninnen ze achter 't roverschip komen, en dou hebben ze Störtenbeker zien rouer vaastsòldaaierd mit kokend lood. Aans haren ze hom nooit kregen. Nou mozzen ze der nòg drij doagen en drij nachten om vechten, zoo'n duvel was 't!
Dou haren ze hom. Störtenbeker wol 'n gòlden ket geven, as ze hom weer vrij luiten, dij zol zo laank wezen, dat ze de haile stad van Hambörg der mit omspannen konnen.
Mor 't hulp hom niks; de Hambörgers wazzen tòch al riek genog.
Hai mos ter aan. Dou zee e:
Bindt mie nait, as ie mie kòp òfhaauwen. Din wil ik zunder kòp weglopen, en zoveul van mien kammeroaden as ik din nòg verbie kom, dij zellen vrij wezen.
Dat wör aannomen, en zo binnen der nòg elf zeerovers vrijkomen.
Zo bliede wazzen de Hambörgers, dat ze hom haren, dat ze der 'n laidje op moakt hebben:
Störtenbeker en Geuchie Mechail
Dij baaident roofden gelieke dail
Te woater, en nait te laande,
Tòtdat het God in de hemel verdroot;
Dou wörren ze baaident te schaande.
Dou wollen de Hambörgers zien schatten ook nòg hebben, en ze zöchten 't haile schip deur. Ze vonden niks, en ze zollen ook nooit wat vonden hebben, as 't nait bie touvaal aan 't licht komen was
'n Timmerman sluig oet grammieterghaaid mit zien dikke heksebiel 'n spaalter van de grode mast òf. Dat heurde hom biezunder tou, en dou ze wiede kapten, dou wazzen aal dij masten hòl, en van ondern tòt boven vol, de ain mit smolten gòld, de twijde mit zulver, de daarde mit koper.
(Zie 't borstbeeld van Störtenbeker in 't Woordenboek en verder Friesische Sagen 66.)
Störtenbeker wol as kwoajong al nait om liek. Dou wol e zeerover wòrden, en gong noa Geuchie Mechail, dij doudestieds op de Noordzee omspoukte.
Goud, zee Geuchie, mor most eerst 'n iesdern ket oet nkander trekken.
Dat was veur Störtenbeker mor even zo veul, en dou wör e vot aannomen. Van dij tied òf was ter gain schip op zee meer vaaileg. Heur hool haren ze in Oost Fraisland: Doar hebben ze 'n hoge toren baauwd; aan ain kaant was 't dak van koper, aan aander kaant van laai; din wozzen ze aaltied hou ze sturen mozzen, en 'n aander kon nooit over 't Wad komen.
Houdat Störtenbeker zien noam anliek was, dat wait gain mìnsk. Hai haitte nou noa zien grode beker, dij e in ainmoal leeg drinken kon, en din ondersteboven op toavel zette.
As e din weer ain gevangen nomen haar, din mos dij 'n hoge lospries betoalen. Aans wör e over boord smeten. Mor hai mog in 't levent blieven, as e de grode beker ook in ainmoal leeg drinken kon. Dat is mor ain keer gebeurd. 'n Grunneger kon 't ook, en dou mog e vrij, en zien beker mitnemen. Dou e weer in Stad kwam, luit e der op zetten:
Ick, Jonker Sissinga van Groninga,
Dronk deze henza
In één flenza
Door mijn kraga
In mijn maga.
De beker mout ter nòg touhòlden.
Störtenbeker haar aaltied 'n geloksbonkje onder zien wams. Zo laank as e dat mor bie hom haar, konden ze hom nait doodsloagen, en ook nait dood¬schaiten. Dou dat verroaden was, hebben de Hambörgers 'n kriegslist bedòcht. Mit 'n hail klaain schipke bninnen ze achter 't roverschip komen, en dou hebben ze Störtenbeker zien rouer vaastsòldaaierd mit kokend lood. Aans haren ze hom nooit kregen. Nou mozzen ze der nòg drij doagen en drij nachten om vechten, zoo'n duvel was 't!
Dou haren ze hom. Störtenbeker wol 'n gòlden ket geven, as ze hom weer vrij luiten, dij zol zo laank wezen, dat ze de haile stad van Hambörg der mit omspannen konnen.
Mor 't hulp hom niks; de Hambörgers wazzen tòch al riek genog.
Hai mos ter aan. Dou zee e:
Bindt mie nait, as ie mie kòp òfhaauwen. Din wil ik zunder kòp weglopen, en zoveul van mien kammeroaden as ik din nòg verbie kom, dij zellen vrij wezen.
Dat wör aannomen, en zo binnen der nòg elf zeerovers vrijkomen.
Zo bliede wazzen de Hambörgers, dat ze hom haren, dat ze der 'n laidje op moakt hebben:
Störtenbeker en Geuchie Mechail
Dij baaident roofden gelieke dail
Te woater, en nait te laande,
Tòtdat het God in de hemel verdroot;
Dou wörren ze baaident te schaande.
Dou wollen de Hambörgers zien schatten ook nòg hebben, en ze zöchten 't haile schip deur. Ze vonden niks, en ze zollen ook nooit wat vonden hebben, as 't nait bie touvaal aan 't licht komen was
'n Timmerman sluig oet grammieterghaaid mit zien dikke heksebiel 'n spaalter van de grode mast òf. Dat heurde hom biezunder tou, en dou ze wiede kapten, dou wazzen aal dij masten hòl, en van ondern tòt boven vol, de ain mit smolten gòld, de twijde mit zulver, de daarde mit koper.
(Zie 't borstbeeld van Störtenbeker in 't Woordenboek en verder Friesische Sagen 66.)
Onderwerp
SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz.
SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz. 
Beschrijving
Störtenbeker wilde zeerover worden. Hij ging naar Geuchie Mechail, die op de Noordzee rondspookte. Samen maakten ze de zee onveilig. Als Störtenbeker iemand gevangen had, moest hij proberen een beker leeg te drinken. Lukte dit niet, dan werd hij overboord gegooid. Maar één man is dat gelukt. Ook had Störtenbeker een geluksbonkje onder zijn arm, dat hem onoverwinnelijk maakte. Toen de Hambörgers hem met een list gevangen hadden, onthoofden zij hem. Zoals ze hadden afgesproken, werd het hoofd niet aan zijn lichaam verbonden. Hij liep zonder hoofd weg en iedere zeerover die hij tegen zou komen, zou vrij zijn.
De Hambörgers gingen vervolgens op zoek naar de schat. Die zat in de masten van het schip, die hol waren.
De Hambörgers gingen vervolgens op zoek naar de schat. Die zat in de masten van het schip, die hol waren.
Bron
Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p. 127
Commentaar
1930
Der verborgene Schatz
Naam Overig in Tekst
Geuchie Mechail
Geuchie Mechail
Stortenbeker
Stortenbeker
Störtenbeker
Störtenbeker
Oost-Fraisland
Oost-Fraisland
Jonker Sissinga van Groninga
Jonker Sissinga van Groninga
Naam Locatie in Tekst
Noordzee
Noordzee
Hambörg.
Hambörg.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20