Hoofdtekst
Ook het ter es 'n kerel west, dij het 't ter zo noa moakt, dat hai mos ophongen wòrden. Dou 't zo wied was, is de vraauw komen, en op knijen valen, en het om genoade vroagd. De rechters zeden: dat kin nait gebeuren, van hai het 't verdaind. Mor as ie ons drij roadsels opgeven, dij wie nait roaden kinnen, din zel joen man vrij wezen.
De vraauw mos ter laank over prakkezaaiern; rechters wörren al hoast ongeduldeg.
Dou zee ze:
Laifde zag ik, overlaif,
Mor nòg laiver zag ik hangen,
As ie rechters dit roaden kinnen,
Din blift mien man gevangen.
De eerste regel was makkelk genog: zai zag heur aigen man ja: dij haar ze laif, al haar e din ook oetricht; overlaif haar ze hom, omdat e nou staan mos. Mor wat het 'n vraauw nou nòg laiver as man?
Dat is ook makkelk genog, en tòch wozzen rechters 't nait. De vraauw haar heur lutje kind bie heur, dat nòg nait ainmoal goud lopen kon, doarom in 'n laaibaand hong. Joa, verdold, zeden rechters, wie hebben 't veuls te wied zuocht; 't was vot bie ons! Nou aandermoal beter oppazen; aans roave 't weer nait.
De vraauw was al weer kloar: ze kreeg ja moud!
Wanneer ain mìnsk, hier in de Stad,
Geld en goud genog bezat,
Mit haail en zegen op zien pad,
En 't hemelriek hiernoa gewis,
Is tòch nòg wat dat beter is!
Dit kin nait, zeden de rechters; doar gaait niks boven.
Dat kin aal, zee de vraauw; as wie 't apmoal zo haren, zol dat nait beter wezen?
De rechters kregen oareghaaid aan zoo'n schaarp wief. As ze nou nòg ainmoal zo kilouk is, din rakt heur man vrij. Mar dat zol din tòch roar wezen!
De vraauw zegt heur daarde roadsel.
Dou ik 't veld in gong, en weerom kwam,
Vief leventegen oet am dode nam,
Dij vief dij moaken de zesde vrij,
Komt heren, kornt beren, dit roadsel is nij!
Was 't ook. De vraauw haar in heur nood en benaauwdhaid gain road meer waiten, en was 't veld inlopen. Doar lag 'n dood peerd, en der zat 'n vogelnustje in. Zatten vijf jongen in. De vraauw nam ze in de haand, mor legde ze der ook weer in: ze docht aan heur aigen aarm stumpers van kinder. Dat was heur gelok ja; dou haar ze zo 'n nij roadsel vonden, en heur man dij kwam vrij.
De vraauw mos ter laank over prakkezaaiern; rechters wörren al hoast ongeduldeg.
Dou zee ze:
Laifde zag ik, overlaif,
Mor nòg laiver zag ik hangen,
As ie rechters dit roaden kinnen,
Din blift mien man gevangen.
De eerste regel was makkelk genog: zai zag heur aigen man ja: dij haar ze laif, al haar e din ook oetricht; overlaif haar ze hom, omdat e nou staan mos. Mor wat het 'n vraauw nou nòg laiver as man?
Dat is ook makkelk genog, en tòch wozzen rechters 't nait. De vraauw haar heur lutje kind bie heur, dat nòg nait ainmoal goud lopen kon, doarom in 'n laaibaand hong. Joa, verdold, zeden rechters, wie hebben 't veuls te wied zuocht; 't was vot bie ons! Nou aandermoal beter oppazen; aans roave 't weer nait.
De vraauw was al weer kloar: ze kreeg ja moud!
Wanneer ain mìnsk, hier in de Stad,
Geld en goud genog bezat,
Mit haail en zegen op zien pad,
En 't hemelriek hiernoa gewis,
Is tòch nòg wat dat beter is!
Dit kin nait, zeden de rechters; doar gaait niks boven.
Dat kin aal, zee de vraauw; as wie 't apmoal zo haren, zol dat nait beter wezen?
De rechters kregen oareghaaid aan zoo'n schaarp wief. As ze nou nòg ainmoal zo kilouk is, din rakt heur man vrij. Mar dat zol din tòch roar wezen!
De vraauw zegt heur daarde roadsel.
Dou ik 't veld in gong, en weerom kwam,
Vief leventegen oet am dode nam,
Dij vief dij moaken de zesde vrij,
Komt heren, kornt beren, dit roadsel is nij!
Was 't ook. De vraauw haar in heur nood en benaauwdhaid gain road meer waiten, en was 't veld inlopen. Doar lag 'n dood peerd, en der zat 'n vogelnustje in. Zatten vijf jongen in. De vraauw nam ze in de haand, mor legde ze der ook weer in: ze docht aan heur aigen aarm stumpers van kinder. Dat was heur gelok ja; dou haar ze zo 'n nij roadsel vonden, en heur man dij kwam vrij.
Onderwerp
AT 0927 - Out-riddling the Judge 
AT 0927 - Out-riddling the Judge 
ATU 0927 - Out-riddling the Judge.
ATU 0927 - Out-riddling the Judge.
Beschrijving
Een man is ter dood veroordeeld. Zijn vrouw mag drie raadsels verzinnen. Als de rechters het drie keer niet kunnen raden, is de man vrij. Zij vertelt drie raadsels en de rechters weten het antwoord niet. De man is vrij.
Bron
Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p. 200
Commentaar
1930
Out-riddling the Judge
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20